Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/13061 E. 2012/13201 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanmak HÜKÜM : Mahkumiyet 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun değiştirilmeden önceki 367. maddesinin birinci fıkrası karşısında, yaptığı inceleme neticesinde kaçakçılık suçu işlediği sonucuna ulaşarak sanık hakkında düzenlediği 27.02.2007 günlü Vergi Suçu Raporuna istinaden 10.04.2007 günlü suç duyurusu yazısı ile Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına mütalaada bulunan hesap uzman yardımcısı Doğu Sever'in dava şartı niteliğindeki mütalaasının yukarıda açıklanan Yasa hükmüne göre geçerli olduğundan tebliğnamede mütalaa bulunmadığı hususundaki, yine 16.07.2007 tarihli iddianameyle sanık hakkında "sahte fatura kullanmak" suçundan dava açılmış olması, mütalaanın da bu doğrultuda olması nedeniyle tebliğnamede "sanığın sahte olarak düzenlediği faturaları kullanan şirketlerin araştırılması gerektiği" konusundaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, gerekçeli karar başlığında yanlış yazılı suç tarihlerinin sahte faturaların KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle, 21.12.2004 ve 21.03.2006 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Yasal koşulları bulunmadığından sanığın vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü: I- Sanığın, hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde; Hükmolunan ceza miktarı itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanma koşulu bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebeplerin nitelik ve derecesi ile azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, II- Sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 21.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.