Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/9795 E. 2012/22557 K. – Resmi Belgenin

Konu: Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyanda Bulunmak

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2010/9795
Karar No
2012/22557
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyanda Bulunmak

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak HÜKÜM : Mahkumiyet Sanığa ait adli sicil kaydında bulunan Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2005 tarihinde kesinleşen 2000/1386 Esas, 2003/262 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 2 yıl 9 ay hapis cezasının daha ağır olduğu gözetilmeden İstanbul 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2006 gün ve 2004/90 Esas, 2006/1058 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine, maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/7. maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazda duraksamaya, karışıklığa neden olacak ve infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi, Yasasa aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine, “53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin yazılması, TCK'nun 58/7. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki “ayrıca infazdan sonra takdiren 1 sene müddetle denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin çıkartılması suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2010/9795, K. 2012/22557, T. 27.12.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2010-9795-e-2012-22557-k-d4f218f1bfc9