Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/4422 E. 2010/6786 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : TCY 504/3, 80, 522, 59/295/2 maddeleri gereğince; 11 ay 20 gün hapis ve 562 YTL adli para cezası-eski cezasının aynen infazına Hafif olan değer nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 522.maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılacağının belirtilmesine rağmen, ½ oranında indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, katılana ait banka kartını haksız olarak ele geçirip kullanan sanığın eyleminin 5327 Sayılı TCK.daki karşılığının 245/1 maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilerek karşılaştırmanın 245/1 maddesi yerine, aynı kanunun 158/1-f maddesi ile yapılması sonuca etkili görülmemiştir. Daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231.maddesinden yararlanamayacağı anlaşılan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine; ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.01.2009 gün ve 219/6 sayılı kararında da açıklandığı üzere; 765 sayılı Yasanın 95/2. maddesi uyarınca verilen aynen infaz kararı, hükmün bir parçası olmayıp, dolaylı bir sonucu olması, aynen infaza, ikinci hükmü tesis eden mahkemece karar verilebileceği gibi, erteli mahkûmiyete karar veren mahkemece de ikinci hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu karar verilebileceği, önceki erteli mahkûmiyetler yönünden de, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 7 ve 5252 sayılı Yasanın 9. maddeleri ile 5728 sayılı yasayla değişik CMK’nun 231. maddesi uyarınca uyarlama kararı verilmesi zorunluluğunun bulunması karşısında, henüz uyarlama yargılaması yapılmamış hükümler yönünden aynen infaz kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkındaki lehe yasanın belirlendiği anlaşılmayan önceki kesinleşmiş erteli cezasının 765 sayılı Yasanın 95/2. maddesi uyarınca aynen infazına karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan, TCK.nun 95/2 maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün fıkrasından çıkarılması suretiyle eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi. .