Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/2745 E. 2012/4700 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, banka ve kredi kartıın kötüye kullanılması, HÜKÜM : Hırsızlık suçundan: 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 168/2, 62. mad. göre 10 ay hpc Banka ve kredi kartının kötüye kullanılması suçundan: 5237 sayılı Yasanın 245/1, 43/1, 62, 50, 52. mad. göre 3 yıl 1 ay 15 gün hp ve 41 gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5237 sayılı TCK’nun 245/1. madde ve fıkrasında düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartını kötüye kullanmak suçunun mağduru hesap sahibi olan gerçek ya da tüzel kişiler olduğu cihetle, aynı kişiye ait fakat farklı bankalarca tahsis edilmiş banka veya kredi kartı sayısı nedeniyle bağımsız suçtan bahsedilemeyeceği, aynı kişiye ait farklı bankalarca tahsis edilmiş birden fazla banka veya kredi kartının değişik tarihlerde kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanabileceği ancak kart ve kullanım sayısı ile yarar miktarının TCK’nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın ve zincirleme suç hükümleri nedeniyle cezada yapılacak artırım oranının belirlenmesi sırasında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmakla, kart sayısınca suç oluştuğuna ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1- Sanık hakkında TCK'nun 245/1. maddesi gereğince hükmolunan hapis cezası asgari hadden tayin olunduğu halde hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak 40 gün olarak tayini ve belirlenen sonuç gün para cezasının adli para cezasına çevrilmemesi, 2- Müşteki Özlem Zoryiğit'in 13.06.2006 havale tarihli dilekçesinde suça konu kredi kartlarından yapılan harcama nedeniyle uğradığı zararın sanığın ailesi tarafından karşılandığını belirtmesi karşısında, aşamalarda suçunu ikrar eden sanık hakkında kredi kartının kötüye kullanılması suçu nedeniyle yapılan uygulamada; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 245/5. maddesinin şartları bulunduğu halde uygulanmaması, 3- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda cezaların içtimaına ilişkin bir hüküm bulunmadığı ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 99. maddesinde kesinleşen hükümlerle ilgili “…hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar” hükmünü içerdiği gözetilmeden, verilen cezaların içtimaına hükmedilmesi, Yasaya aykırı; 4- Kabule göre de; sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.