Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/15615 E. 2013/470 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Sanıkların fikir birliği içinde evlenmek için başvuran şikayetçilerle sahte sağlık raporları düzenleme konusunda ayrı ayrı görüşüp anlaşarak gerçekleştirdikleri sahtecilik eylemleri arasında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.11.2002 gün 209/379 sayılı kararında açıklandığı üzere subjektif bir bağlantı bulunmadığından ve sanıkların her defasında bir planın parçası olarak değil, aksine yenilenen kasıtla bu eylemleri gerçekleştirmesi nedeniyle bir suç işleme kararından sözedilemeyeceği cihetle, eylemlerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların şikayetçiler İsa Hacıismail(18.01.2001) ile 2001 yılı Aralık ayında ...'ya sahte sağlık raporları düzenlediklerinden bahisle yüklenen resmi belgede sahtecilik suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 Sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle anılan hükümlerin ONANMASINA, 2-Sanıklar müdafilerinin şikayetçiler ... (4.8.2000), ... (18.10.2000), ... (18.10.2000), ... (7.10.2000), ... (9.11.2000), ... (9.11.2000) , ... (25.11.2000) ve 4.10.2000 tarihinde ...'a sahte sağlık raporları düzenlediklerinden bahisle kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlerine gelince: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen anılan şikayetçilere düzenledikleri sahte sağlık raporları yönünden "resmi belgede sahtecilik" suçlarının suç tarihinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanıklar lehine olan 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suçların işlendiği yukarıda belirtilen tarihlerden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.