Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/6354 E. 2010/3199 K. – Memur Olmayan

Konu: Memur Olmayan Kimsenin Resmi Belgede Sahteciliği

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2009/6354
Karar No
2010/3199
Karar Tarihi
Konu
Memur Olmayan Kimsenin Resmi Belgede Sahteciliği

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği HÜKÜM : 5237 sayılı TCY 204/1, 43/1, 62/1 maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası (her iki sanık için) Hükmolunan hapis cezalarının süresi itibariyle 5728 Sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanıklar hakkında yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, 5237 sayılı TCK. nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca 765 ve 5237 sayılı TCK. nun hükümleri olaya uygulanarak lehe yasanın 5237 Sayılı TCK. nu olduğu belirlenmesi suretiyle verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve sanık ... müdafiinin delil bulunmadığına, suçun sabit olmadığına, fazla ceza verildiğine, zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak: 1-Sanık ...’ın 1 yıl 6 ay hapis cezasını infaz ettiğine dair sahte olarak düzenlenen “müddetname, şartla salıverilme kararı ile C.Savcısı imzalı infaz evraklarının gönderilmesi yazısının” hepsinin birlikte aynı zamanda C.Savcılığı kaleminde masa üzerine 24.02.1999 tarihinde bırakıldığı iddia ve kabul olunmasına göre; 5237 sayılı TCK. nun 43. maddesinde, 765 sayılı Yasanın 80. maddesinden farklı olarak “değişik zamanlarda” denilmesi karşısında aynı anda işlenen suçlarda zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, 5237 Sayılı TCK. nun 43. maddesinin tatbik edilmesi suretiyle fazla ceza tayini, 2-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "5237 Sayılı TCK. nun 43. maddesinin uygulanmasına" ilişkin kısmın çıkartılarak, 5237 Sayılı TCK. nun 204/1. maddesi ile tayin olunan 3 yıl hapis cezasının aynı yasanın 62. maddesine göre 1/6 oranında indirilerek sanıklara hükmolunan sonuç hapis cezasının 2 yıl 6 ay olarak belirlenmesine ve 53. maddesindeki hakların infazın tamamlanmasına kadar kullanılamayacağına ilişkin kısım çıkartılarak yerine “5237 Sayılı TCK. nun 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına“ denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/6354, K. 2010/3199, T. 17.03.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2009-6354-e-2010-3199-k-4db4a8e73a27