Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/2198 E. 2010/11253 K. – Sahtecilik-Dola

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik-Dolandırıcılık HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 504/3, 59. maddeleri gereğince 1 Yıl 8 Ay Hapis ve 1.650.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 765 sayılı TCK.nun 504/3, 59. maddeleri gereğince 1 Yıl 8 Ay Hapis ve 1.666.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 765 sayılı TCK.nun 504/3, 59. maddeleri gereğince 1 Yıl 8 Ay Hapis ve 1.633.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 765 sayılı TCK.nun 504/3, 522, 59. maddeleri gereğince 10 Ay Hapis ve 520.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 765 sayılı TCK.nun 504/3, 522, 59. maddeleri gereğince 1 Yıl 11 Ay 10 Gün Hapis ve 4.860.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 765 sayılı TCK.nun 71, 72. maddeleri gereğince cezalar toplanarak 4 Yıl 45 Ay 10 Gün Hapis ve 10.329.- YTL Adli Para Cezası ile cezalandırılması, 40. madde ve 647 sayılı Yasanın 5. maddelerinin uygulanması, Sahtecilik suçundan dolayı: Dolandırıcılık suçunun unsuru kabul edilerek beraat Hükmolunan cezaların süresine göre koşulları bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü: 13.02.2004 gün ve 301 sayılı iddianame ile açılan kamu davası ile ilgili hüküm kurulmadığı anlaşıldığından mahallinde bu konuda karar verilmesi mümkün görülmüş, 02.10.2003 gün ve 2398 nolu iddianame ile açılan kamu davasına yönelik katılanlar vekilleri ile sanık müdafiinin temyiz itirazlarıyla ilgili olarak yapılan incelemede; I-Sanığın işlediği dolandırıcılık suçlarından toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5237 sayılı TCK. nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK. nun hükümleri olaya uygulanarak lehe yasa belirlendikten sonra CMK nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi de gösterilerek karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin delil bulunmadığına, soruşturmanın eksik yapıldığına, katılan ... vekilinin eksik ceza verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, II-Sahtecilik suçundan verilen beraat kararına yönelik katılanlar Türkiye Vakıflar Bankası ve ... vekillerinin temyiz itirazlarına gelince; Resmi belgede sahtecilik suçu, sahte belgenin düzenlenmesiyle tamamlanıp dolandırıcılık suçunun hile unsurunu oluşturmadığı halde, sanığın sahte kimlik belgesi düzenlemesinin bir taraftan dolandırıcılık suçunun unsuru kabul edilip diğer taraftan da bu suçtan dolayı beraat kararı verilmek suretiyle hükmün karıştırılması, Yasaya aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak resmi belge niteliğindeki personel kimlik belgeleri düzenlemekten sanığın eylemine uyan ve sanık lehine bulunan 765 Sayılı TCK. nun 350. maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine bulunan 765 sayılı TCK. nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımı, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 04.11.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinden yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK. nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK. nun 102/4. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.