Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/20637 E. 2012/91 K. – Özel Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Özel belgede sahtecilik HÜKÜM : 1- Sanık ...'in beraatine 2- Sanık ... için, lehe olduğu değerlendirilerek 765 sayılı TCK.nun 345, 59, 647/4-6. maddeleri uyarınca 1.800 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine

I- Sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde: Sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik temyiz isteminde bulunan müdafiinin temyizinin vekalet ücretine yönelik olduğu anlaşıldığından temyiz edenin sıfatı da dikkate alınarak tebliğnamedeki adı geçen sanık hakkındaki "beraat hükmünün zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılması gerektiğine" ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir. 1136 sayılı Yasanın 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki hükmün (1) numaralı bendinden sonra gelmek üzere; "sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre 450 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanığa verilmesine" fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafinin temyizinin incelenmesine gelince: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 07.06.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.