Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/1217 E. 2012/13686 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik HÜKÜM : Lehe olduğu değerlendirilerek 5237 sayılı TCK'nun 204/1-3, 43, 62/1, 53/1-2. maddesi uyarınca 3 er yıl 1 er ay 15 er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, kısıtlama, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.06.2011 gün ve 2010/5-187 esas, 2011/131 karar sayılı içtihadında da belirlendiği üzere; 5271 sayılı CMK'nun 135. maddesi anlamında iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması eyleminin, bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturma sırasında iki kişi arasında gerçekleştirilen görüşmenin, ancak bir üçüncü kişi tarafından uygun teknik araçlarla dinlenmesi ve kayda alınması ve bu yöntemle elde edilen kanıtların hukuka uygun kabul edilmeleri ancak bu işlemlerin yasada öngörülen usuller dairesinde gerçekleştirilmesi koşuluna bağlıdır. Bu kapsamda dosyaya sanıklardan ... tarafından ibraz edilen, 02.12.2003 tarihli kararın temyizi aşamasında dosyaya sunulan 5271 sayılı CMK'nun 135. maddedeki usule uygun olarak elde edilmeyen ve kovuşturma aşamasında kaydedildiği anlaşılan CD görüntülerinin hukuka uygun bir delil olarak kabul edilemeyeceği; yine 16.11.2006 tarihli celsede dosyaya sunulan Dörtyol 1. Noterliği tarafından düzenlenmiş 28.01.2004 tarihli taahhütnamenin mahkemece sanıkların mahkumiyetine karar verildiği 02.12.2003 tarihinden sonra düzenlenmiş olması nedeniyle, gerek CD görüntülerinin gerekse bu taahhütnamenin, sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında da belirtilmemesi nedeniyle sanığın cezadan kurtulmasını sağlamak amacıyla sonradan hazırlandığının açık olduğu; aracın ... tarafından satışından önceki belgelerin kim tarafından düzenlendiğine ilişkin yapılacak tespitin, aracın sahte belgeler düzenlenerek satılması şeklinde şeklinde gerçekleşen eylemi aydınlatma yönünden dosyaya herhangi bir yenilik getirmeyeceği; sanık ...'nun aşamalardaki çelişkili beyanları karşısında, savunmalarında yer almayan ancak 16.01.2004 havale tarihli temyiz dilekçesiyle sonradan ileri sürdüğü iddiaların kendisini cezadan kurtarmaya yönelik iddialar olduğu ve itibar edilemeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle verilen mahkumiyet hükümlerinin ONANMASINA, 11.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.