Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/5513 E. 2011/21850 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet, Sahtecilik HÜKÜM :: Beraat ...: 1-Vergi Usul Yasasına Aykırılıktan; 213 S.Y.nın 359/b-1 ve 765 Sayılı TCK.nun 59/2 mad.ce 15 ay H.C. 2-Sahtecilik suçundan; 765 Sayılı TCK.nun 342/1, 80 ve 59/2 mad.ce 1 yıl 11 ay 10 gün H.C., Yasal koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü; I- Katılan vekilinin sanık ... hakkında “memurun resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen beraat kararına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde, Sanığa yüklenen “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, mahkemece hukuki sebeplerin değerlendirilmesinde ve uygulamasında hata yapıldığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün bu yönüyle istem gibi ONANMASINA, II- Katılan vekili ile sanık ... müdafiinin yüklenen “resmi belgede sahtecilik” ve “1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarına gelince, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e maddesinde öngörülen sekiz yıllık asli dava zamanaşımının, suçun işlendiği 22.04.1999 tarihinden ek iddianamenin düzenlendiği 02.07.2007 tarihine kadar, “1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.08.1999 tarihinden karar tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm verilmesi yasaya aykırı, katılan vekili ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle “resmi belgede sahtecilik” suçu yönünden 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e, “1999 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçu yönünden ise 765 Sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve CMK’nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.