Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/20964 E. 2011/21795 K. – Hüviyet Cüzdan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hüviyet cüzdanı , pasaport gibi belgelerde sahtecilik HÜKÜM : 1)765 sayılı TCK.nun 350/1 maddesi gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası, 2)5237 sayılı TCK.nun 268. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 267/1, 269/2 maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.03.1998 gün, 50/105, 01.06.1999 gün, 137/146, 10.10.2000 gün, 175/193, 23.10.2001 gün, 226/227 ve 30.05.2006 gün 173/145 sayılı kararlarında ve benzer nitelikteki içtihatlarında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nun 225. (1412 sayılı CMUK’nun 257 ve 150) maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, bir olayın açıklanması sırasında başka bir fiilden bahsedilmesi o konuda da dava açıldığı anlamına gelmeyeceği, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 21.03.2005 tarihli iddianamesinde; bir ihbar üzerine yakalanan sanığın üzerinde yapılan aramada Erdinç Yertek adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesi bulunduğundan bahisle sanık hakkında sahtecilik suçundan 765 sayılı TCK’nun 350/1-3 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı ve iddianamede tavsifi yapılan bu suçla bağlı kalınarak yargılamaya devamla karar verilmesi gerektiği, sevk ve tavsife göre, “iftira” suçundan açılmış dava bulunmadığı, ayrıca her iki suçun da birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde sahtecilik ve iftira suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan mahkûmiyet kararının verildiği 13.06.2006 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.