Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/20869 E. 2010/11656 K. – Memur Olmayan
Konu: Memur Olmayan Kimsenin Resmi Belgede Sahteciliği
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2008/20869
- Karar No
- 2010/11656
- Karar Tarihi
- Konu
- Memur Olmayan Kimsenin Resmi Belgede Sahteciliği
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği HÜKÜM : 1- ...: 5237 s.y.TCK'nın 204/1-3,43/1.mad.ge.5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin. 2- ...: 5237 s.y.TCK'nın 204/1-3,43/1.mad.ge.4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezasına ilişkin. Kullanılan sahte belge sayısı nazara alınarak işlenen suçlarının çokluğu nedeniyle, sanıkların cezalarından 5237 sayılı Yasanın 43.maddesi uyarınca arttırım yapılması esnasında, arttırım oranının asgari hadden uzaklaşılarak makul bir oranda belirlenmesi suretiyle cezanın arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3.maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK hükümlere olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiilerinin; sübutun bulunmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak: 5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin 1.fıkrasının c bendinde yer alan sanıkların kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme, diğer bendlerde sayılan haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken anılan maddenin uygulanma şekli gösterilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 53/1 maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkartılarak yerine "5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine 1.fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.