Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/20388 E. 2010/458 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : 213 Sayılı Yasaya Muhalefet HÜKÜM : 213 SK 359/a-2-son; TCK 62/1, 50/1-a, 52/2 m. uyarınca 3000 YTL apc. 23.02.1938 gün, 23/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı, 5252 Sayılı Yasanın 9/3. maddesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Daire kararlarında açıkça belirtildiği üzere; sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı yasayla yapılan değişiklikten önceki haliyle 213 sayılı VUK, 765 sayılı TCK ve 5237 sayılı TCK’nun hükümleri ile 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı yasayla yapılan değişiklikten sonraki haliyle 213 sayılı VUK ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa belirlenip, yürürlükte tarihlerine göre yasaların blok halinde uygulanması gerektiği gözetilmeden cezanın 5728 sayılı yasayla yapılan değişiklikten önceki haliyle 213 sayılı VUK’nun 359/a-2 maddesi uyarınca, 6 Ay hapis cezası olarak belirlenmesinin ardından, 359/a-son maddesinde yer alan “Hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde, hapis cezasının her bir günü için, sanayi sektöründe çalışan onaltı yaşından büyük işçiler için (...) yürürlükte bulunan asgari ücretin bir aylık bürüt tutarının yarısı esas alınır ve hükmolıunan bu para cezası ertelenmez” hükmü dikkate alınmadan, 5728 sayılı yasayla yapılan değişiklikten sonraki haliyle, 5237 sayılı Yasanın 50/1-a maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi suretiyle karma uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebeplerin bulunmadığı, azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 5237 Sayılı TCK. nun 7. ve 5252 Sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca lehe yasa belirlenmiş ve incelenen dosya içeriğine göre mahkemenin kabulünde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın, bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.