Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/20350 E. 2011/22211 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik,dolandırıcılık. HÜKÜM : 5237 S.K 204/1,53/1. mad. uyarınca 2 yıl hp, hak yoksunluğu, 5237 S.K 157,52,53,63. mad. uyarınca 1 yıl hp ve 10.000 YTL apc, hak yoksunluğu, tutukluluğun mahsubu. 1- Sanık ve müdafiinin resmi belgede sahtecilik suçu ile ilgili mahkûmiyet hükmüne yönelen temyizlerinde; Ağır hasarlı olmasından dolayı perte ayrılan aracın saşe numarasının çalıntı araca ait saşe numarası ile değiştirilmesinden sonra 07.10.2003 tarihinde muayene işlemi yaptırıp, 08.10.2003 tarihinde çalıntı aracı üzerine tescil ettiren ve bilahare 27.10.2003 tarihli noter satış senedi ile aynı aracı satan sanığın eyleminin zincirleme biçimde kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak hakkında eksik ceza tayini isabetsizliği, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, eylemin uygun bulunduğu 765 sayılı TCK'nun 342/2 ve 80. maddeleri ile yapılacak uygulamanın, 5237 sayılı TCK'nun 204/1-3 ve 43. maddeleri ile yapılacak uygulamaya göre açıkça aleyhe sonuç doğuracağının anlaşılması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın soruşturmanın eksik yapıldığına ilişen sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2- Sanık ve müdafiinin dolandırıcılık suçu ile ilgili mahkûmiyet hükmüne yönelen temyizlerine gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 27.10.2003 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ve müdafiinin temyiz itirazları buitibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.