Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/19436 E. 2011/23390 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kişi hüviyet veya sıfatına ilişkin yalan beyanda bulunma HÜKÜM : TCK 206, 53/1, 58/1-2-6, 63. m. uyarınca 1 yıl 6 ay hapis. Sanığın, adli soruşturma sırasında gerçekte var olan bir kişinin kimlik bilgilerini kullanarak kendi kimliği hakkında resmi mercilere yalan beyanda bulunmaktan ibaret eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK. nun 343/2 ve sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 268/1. maddesi yollaması ile aynı Yasanın 267. maddelerinde öngörülen suçlara uygun bulunduğu 5237 sayılı Yasanın 269. maddesinin uygulama olanağı olmadığı da gözetilerek karşılaştırma yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın suçun sabit olmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: I- Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrasına aykırı olarak 1. fıkranın (c) bendinde yer alan alt soy üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihi yerine cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, II- 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda; 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu hallerde infaza ilişkin bulunması nedeniyle uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde “sanık hakkında TCY.nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin de uygulanmasına” karar verilmesi, Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nun 58. ve 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak 53. madde ile ilgili kısma "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.