Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/13085 E. 2010/291 K.

213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda: Mahkûmiyetine dair İZMİR 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.04.2005 gün, 2005/16 Esas, 2005/104 Karar sayılı hükmün, süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma-düşürülme isteyen 18.08.2008 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen davalarda vekile tebligat yapılması zorunlu olup; yokluğunda verilen hükmün, sanığın sorgusunun yapıldığı Fatih 1. Asliye Ceza Mahkemesine vekâletname ibraz ederek, duruşma gününün bildirilmesi ve vekâletnamenin kabulünü isteyen Av. .....’e tebliğ edilmediğinden, temyizin süresinde olduğu bu nedenle 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin uygulanması yönündeki talebin reddine dair, İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesi ile İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin verdiği kararların hukuken sonuç doğurmayıp, yok hükmünde olduğu kabul edilip, incelenerek gereği görüşüldü: 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “1997 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçunun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiğinin belirlendiği 01.05.1998 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 Sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince ORTADAN KALDIRILMASINA, 29.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.