Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2008/11812 E. 2010/7731 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet HÜKÜM : Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.1999 gün, 1998/158 esas ve 1999/219 sayılı kararı ile vergi usul kanununa muhalefet etme suçundan dolayı hükmedilen 15 ay ağır hapis cezasının, 5237 sayılı TCK kapsamında değerlendirildiğinde lehe hususlar arzetmesi nedeniyle 15 ay hapis cezasına çevrilip güvenlik tedbirine hükmedilip ertelenmesine dair karar

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre hükümlü müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-213 sayılı VUK. nun 359/b-1. maddesi uyarınca hükmolunan “ağır hapis” cezasının 5252 sayılı Yasanın 6/1. maddesi uyarınca “hapis” cezasına dönüştürülmesinden sonra bireyselleştirme aşamasına gelindiğinde 5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesi nazara alınarak, 647 sayılı Yasanın 6 ve 5237 sayılı Yasanın 51. maddelerine göre tecilin olanaklı hale geldiği gözetilip, 5237 sayılı Yasanın lehe kabulü halinde anılan yasanın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunluğuna da karar verilmesi gerekeceği ayrıca 51/8 maddesi uyarınca denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi halli geçirildikten sonra cezanın infaz edilmiş sayılacağı, 647 Sayılı Yasanın 6. maddesine göre tecil halinde ise denetim süresinin yeni bir suç işlenmeden geçirilmesi halinde 765 sayılı TCK. nun 95/2. maddesi uyarınca “tecil edilmiş olan mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılacağı” dikkate alındığında 5237 sayılı Yasanın aleyhe sonuç doğurduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, 2- Karar tarihinden sonra yürürlüğe giren yasa nedeniyle kesinleşmiş hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderlerinin hükümlüye yüklenemeyeceği, ancak yeni hükmün kesinleşmesi üzerine önceki kesinleşen kararın infaza esas alınacak hüküm bölümü ortadan kalkıp geçerliliği sona ereceği için, önceki kesinleşen hükümdeki yargılama giderlerinin infazda doğabilecek kuşku ve duraksamaları gidermek üzere uyarlama kararında da aynen gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “TCK. nun 62. maddesi”, “5237 S. TCK’nun 51/1 maddesi uyarınca ertelenmesine” ibareleri yerine “765 Sayılı TCK. nun 59/2. maddesi”, “647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca ertelenmesine,765 sayılı TCK. nun 94. maddesi uyarınca ihtarat yapılmasına”,ayrıca hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK’nın 51/3-4-5-6 ve 53. maddelerin uygulanmasına ilişkin bölümler ile yargılama giderinin tahsiline ilişkin kısmın çıkartılarak, “52,50 TL vekalet ücreti ile 2,00 TL yargılama giderinin hükümlüden alınmasına”denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 01.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.