Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2026/787 E. 2026/10259 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/787
Karar No
2026/10259
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/1824 E., 2025/2368 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 5. İş Mahkemesi SAYISI : 2024/78 E., 2025/126 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 30.11.2017 tarihli iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğradığını iddia ederek maddi ve manevi tazminat talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maddi tazminata yönelen davanın kabulüne, 53.718,22 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 30.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (Mahkememizin 11.06.2025 tarihli maddi tazminat bakımından 50.000,00 TL geçici ödeme yapılması yönündeki ara kararı gözetilerek tekerrür olmamak kaydı) ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminata yönelen davanın kısmen kabulüne, 25.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 30.11.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğunu, karşı tarafa vekalet ücreti verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, davacının ilk kararı maddi tazminat yönünden istinaf etmemiş olması sebebiyle davalı lehine usulü kazanılmış hak oluştuğu gerekçesiyle kaldırma kararı sonrası ıslah talebinin Mahkeme tarafından dikkate alınmadığını, bu konuda istinaf talepleri olmasa bile davanın ıslah talebi doğrultusunda kabulü gerektiğini belirterek temyiz etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.09.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2026/787, K. 2026/10259, T. 07.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2026-787-e-2026-10259-k-98e1cc9de30b