Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2026/4166 E. 2026/5049 K.

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi SAYISI : 2025/271 E., 2025/384 K.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar; davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; aksine Kurum işlemlerinin iptali ile 31.07.2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2023 tarih, 2022/631 E., 2023/153 K. sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin kararına süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 18.12.2024 tarih, 2023/1167 E., 2024/2669 K. Sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ Bölge Adliye Mahkemesi kararının süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairece, "...Mahkemece, talep tarihi itibariyle geçerli bir yurt dışı borçlanmasının bulunmadığı gözetilerek, davacının da talep etmesi halinde, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile dava tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında, davacının 4/1-b sigortalılık ve 29.12.2022 tarihinde geçerli ve yine davacı tarafından seçilecek asgari ya da azami prime esas günlük kazanç miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir...." gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; kararın eksik araştırma ve inceleme sonucu verildiğini beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, 31.07.2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkindir. 1.6100 sayılı Yasa'nın "Yargılama giderlerinden sorumluluk" başlıklı 326/2. maddesi davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır düzenlemesini içerir. 2.Eldeki davada davacı, 31.07.2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitini talep etmiş, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının, 31.07.2019 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin geçersiz hale geldiği gözetilerek, dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile dava tarihi olan 29.12.2022 tarihli yurt dışı borçlanma talebinin geçerli olduğunun tespitine dair karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince davacının talebinin kısmen kabul edilmiş olması karşısında hükmün de buna göre tesisi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. hükmü uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle;. Davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; İlk Derece Mahkemesi hükmünün tamamen silinerek yerine "1-Davanın KISMEN KABULÜNE, Dava dilekçesinin geçerli bir borçlanma başvurusu olduğunun kabulü ile davacının 29.12.2022 tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat kapsamında ve davacı tarafından seçilen asgari prime esas günlük kazanç miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespitine, 2-Davalı Kurum harçtan muaf olmakla harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça yatırılan 80,70 TL başvurma harcı ile 80,70 TL peşin harcının karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine, 3-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirmekle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 45.000,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davalı kendisini vekil ile temsil ettirmekle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 45.000,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 4-Davacı tarafından yapılan 548,00 TL yargılama giderinin takdiren 274,00 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 5-Kullanılmayan gider avansının karar kesinleştiğinde yatırana iadesine, Dair, hükmün taraflara tebliğinden itibaren 2 hafta içerisinde Yargıtay nezdinde temyiz kanun yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı. 25/12/2025" yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.