Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2025/14200 E. 2025/15161 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/14200
Karar No
2025/15161
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2769 E., 2024/1494 K. vekili Avukat ... İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/45 E., 2022/365 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 1973-1989 döneminde ...'da çalıştığını ve yaşadığını, 1989 yılından sonra Türkiye'ye kesin dönüş yaptığını, 2009 yılına kadar çeşitli iş yerinde çalıştığını, 2009 yılında yurt dışı borçlanması yaptığını ve yaşlılık aylığına hak kazandığını, davalı Kurumun 16.03.2020 tarihli yazısıyla ... çalışmaları (02.02.1973-29.07.1989) sırasındaki pasaport bilgilerinin ibrazının istenildiğini, müvekkilinin yurda kesin dönüş yaptığı 2009 yılının üzerinden 31 sene geçtiğini, anılan dönem pasaportlarının elinde olmadığını, davacının 2009 yılından 2020 yılı Kasım ayına kadar yaşlılık aylığı almaya devam ettiğini, aylığının 2020 yılı Kasım ayında iptal edildiğini, davalı Kurumca müvekkiline ödenen yaşlılık aylıklarının yersiz ödeme kapsamında davacıdan talep edildiğini belirterek davacının yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile davalı Kuruma borçlu olmadığına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının 3201 sayılı Kanun'a göre borçlanma yaparak 16.03.2009 tarihinde tahsis talebinde bulunduğunu 01.04.2009 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlandığını, teftiş raporuna istinaden sigortalıya ait borçlanma belgesinin yurt dışında geçen sürelerin borçlandırılması ve değerlendirilmesine ilişkin yönetmeliğin 9. maddesinden sayılan borçlanmaya esas belge niteliği taşımadığı tespit edildiğini ve bu nedenle aylığının iptal edilerek yersiz ödenen aylıkların davacıdan istenildiğini, Kurumca yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; eksik inceleme sonucu karar verildiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. C. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık davacının yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali ile Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 12.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2025/14200, K. 2025/15161, T. 12.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2025-14200-e-2025-15161-k-d6cac9a52814