Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/8506 E. 2025/4927 K. – İş Kazasından

Konu: İş Kazasından Kaynaklı Tazminat İstemi

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/8506
Karar No
2025/4927
Karar Tarihi
Konu
İş Kazasından Kaynaklı Tazminat İstemi

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ve davalı ... Uluslararası Nak. Taah. Tur. .... İnş. Tar. Ürn. .... Oto. İth. İhr. San. ve .... Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ... Uluslararası Nak. Taah. Tur. .... İnş. Tar. Ürn. .... Oto. İth. İhr. San. ve ... Ltd. Şti.'nin kesinlikten reddine, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır. Somut olayda davacı vekili tarafından hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla, maddi tazminat ve manevi tazminat isteminin Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 378.290,00 TL'lik kesinlik sınırı altında kalmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının esasının incelenmesinin mümkün olmaması nedeniyle temyiz isteminin aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/8506, K. 2025/4927, T. 25.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2024-8506-e-2025-4927-k-9623c30680f0