Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/8131 E. 2024/10109 K. – Maddi-Manevi

Konu: Maddi-Manevi Tazminat

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/8131
Karar No
2024/10109
Karar Tarihi
Konu
Maddi-Manevi Tazminat

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/311 E., 2024/514 K. KARAR : Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Karaman 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/452 E., 2023/824 K. Taraflar arasındaki maddi-manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddi, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, ödeme nedeni ile konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının maddi ve manevi tazminata yönelik fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 06.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin kesinik nedeniyle reddine karar verilmiştir. Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin davacı vekilinin isteğinin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Bölge adliye mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez. Dava konusu maddi ve manevi tazminatın her ikisinin de ayrı ayrı 2024 yılı için belirlenen kesinlik sınırının (378.290,00 TL) altında kaldığından bahisle, temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin kesinlik nedeniyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan, söz konusu ek kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesince verilen 06.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/8131, K. 2024/10109, T. 23.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2024-8131-e-2024-10109-k-bfa84950af5f