Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/10026 E. 2024/11916 K.

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/205 E., 2024/1375 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/338 E., 2022/445 K. Taraflar arasındaki prime esas kazancın tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı iş yerinde 03.08.2016 -16.03.2018 tarihleri arasında elektrik ustası olarak en son aylık brüt 3.464.77 TL ücret ile çalıştığını, Ankara 24. İş Mahkemesinde işçilik alacağı davası açıldığını, alınan bilirkişi raporunda aylık maaş ücretinin brüt 3.464,77 TL ve net 2.477,00 TL olduğunu, bu şekilde karar verildiğini, karar sonrası istinaf taleplerinin esastan reddine dair kesin olmak üzere karar verildiğini, sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden yatırılmadığına dair maaşın belirli kısmı bankadan geri kalan kısmının elden imza karşılığı ödendiğine dair de belgenin mevcut olduğunu belirterek davanın kabulüne, müvekkilinin davalı iş yerinde 2016-2018 tarihleri arasında çalışması karşılığı en son aylık ücretinin brüt 3.464,77 TL olarak tespitine, geriye dönük primlerinin gerçek maaş ücretine göre yeniden düzenlenerek ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1-Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; Ankara 24. İş Mahkemesinin dosyasında davacının elektrik ustası olup olmadığı araştırılmadan hesaplama yapıldığını, davacının imzasını taşıyan ücret bordrolarında, almış olduğu ücretin açıkça yazıldığını, en son ulaşılan Ekim 2017 dönemine ilişkin bordroda brüt ücretinin 1.500,24 TL olduğunu, yerleşik Yargıtay kararlarına göre imzalı ücret bordrolarının kesin delil olarak nitelendirildiğini, davacının sunmuş olduğu belgede işverenin imzası ve kaşesi bulunmadığından işveren tarafından düzenlenmiş bir belge olup olmadığının anlaşılmadığını belirterek davanın reddini istemiştir. 2-Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; ücret alma iddialarının yazılı delil ile kanıtlanması gerektiğini, Kurumca tesis edilen işlemlerin kanuna ve mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kısmen kabulüne, toplam brüt 1.265,53 TL'nin davacının 2018/3 ayının kazancına eklenmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır. B. İstinaf Sebepleri 1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde; Mahkemenin sadece 2018/3.ay Kuruma bildirilen kazancına dahil edilmesi yönündeki kararının dosya kapsamına aykırı olduğunu, Mahkemenin tüm çalışma dönemine dair karar vermesi gerektiğini, aksi kanaat ile sadece 2018/3. ay dönemine dair prim esas kazanca dahil edilmesi kararının eksik olup, bozmayı gerektirici mahiyette olduğunu, bilirkişi raporunu kabul etmediklerini ileri sürmüştür. 2. Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde; davacı tarafın Kuruma yapmış olduğu başvuruya ilişkin olarak işleme alındığı yönünde bilgi verildiğini, davacının Kurum işlemlerini beklemeden davayı açtığını, davanın açılmasına müvekkili Kurumun sebebiyet vermediğini ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ve davalı Kurum vekillerinin istinaf başvurularının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ile davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili ile davalı Kurum vekili; istinaf dilekçeleri ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının 03.08.2016 - 16.03.2018 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 344 üncü maddesi, 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun’un ilgili maddeleri. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.