Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/7613 E. 2023/9525 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/7613
Karar No
2023/9525
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1551 E., 2023/276 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. İş Mahkemesi SAYISI : 2018/227 E., 2021/207 K. Taraflar arasındaki maluliyet oranının, çalışma dönemi dışındaki sürelerde maluliyet aylığı alması gerektiğinin ve davalı kuruma borçlu olmadığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili, tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesi ile müvekkiline 1997 yılında malul aylığı bağlandığını, çalışması nedeni ile aylığının kesildiğini, 70.489,66 TL alacak ile 16.607,29 TL faiz olmak üzere toplam 87.096,95 TL borç çıkarıldığını, yeniden malul aylığı bağlanması isteminin reddedildiğini belirterek müvekkilinin malul olduğu ile çalışma dönemleri dışında kalan aylarda aylık alması gerektiğine, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili; kurumca tesis edilen işlemlerin yasaya uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulunun 05.02.2020 tarihli raporunda davacının çalışma gücünün %60 ını kaybetmediği ve malul sayılamayacağının açıklandığı, raporun kabul edilmemesi nedeni ile Adli Tıp Kurumu 2.Üst Kurulu tarafından rapor alındığı, kurulun 25.02.2021 tarihli raporunda davacının çalışma gücünün %60'ını kaybetmediği, malul sayılamayacağı hususunun belirtildiği, gerekçeli ve denetime elverişli raporun mahkememizce hükme esas alındığı, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu ile Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulu raporlarının birbiri ile uyumlu olduğu, bu durumda davacının malul sayılamayacağının kabulü gerektiğinden, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulunun 25.02.2021 tarihli raporu ile davacı müvekkilinin çalışma gücünün en az %60'ını kaybetmediği sonucuna ulaşılmışsa da, söz konusu ATK raporunun da hukuka ve fiili duruma aykırı olduğundan yerel mahkeme kararının hukuka aykırı olduğunu, somut olayda ise Adli Tıp Kurumu raporunun içeriğinde de müvekkilinin sağ diz üstü orta seviyeden ampute olduğunun belirtildiğini, bu durumun müvekkilinin bacağının 2/3'ünü kaybettiğini gösterdiğini, davacı müvekkilinde malul kabul edilmesini gerektirecek diğer arızaların da bulunduğunu, Adli Tıp raporuna yaptıkları itirazlarının değerlendirilmediğini, 1997 yılından sonra davacının durumunda bir değişiklik olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını, davanın kabulünü istemiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Somut olayda, birbirini doğrulayan YSK, Adli Tıp Kurumu Üçünçü İhtisas Kurulu ve ATK 2. İhtisas Dairesi raporları dikkate alınarak verilen karar yerinde olmuştur." gerekçesi ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili istinaf gerekçeleri ile aynı nedenlerle kararı temyiz etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, maluliyet oranının, çalışma dönemi dışındaki sürelerde maluliyet aylığı alması gerektiğinin ve davalı kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri aynı zamanda 331 inci maddesi ile birlikte 5510 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi hükümleridir. 3. Değerlendirme İnceleme konusu eldeki davada, 11.12.1997 tarihli Sosyal Sigortalar Kurum Genel Müdürlüğü Sağlık Dairesi Başkanlığının kararı gereğince davacının çalışma gücünün en az 2/3'ünü yitirdiğinden malul sayılmasına karar verilerek kendisine 01.02.1997 tarihinden geçerli maluliyet aylığı bağlandığı, davacının 10.02.2011-15.02.2016 tarihleri arasında çalıştığının tespit edilmesi sonucu aylığının kesildiği ve 26.02.2011-15.11.2016 tarihleri arası yersiz aylık tahakkuk ettirildiği, davacının 23.11.2016 tarihli yeniden tahsis talebi üzerine ... Sosyal Güvenlik Kurumu 14.12.2016 tarihli sağlık raporu ile çalışma gücünün en az %60’ını kaybetmediğine karar verildiği, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün 02.05.2017 tarihli raporunda çalışma gücünün en az %60’ını kaybetmediğine karar verildiği, sigortalı davacının itirazı ile Yüksek Sağlık Kurulundan alınan 22.01.2018 tarihli raporlarda çalışma gücünün en az 2/3’ünü kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağına karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinden alınan 05.02.2020 tarihli raporda da Maluliyet Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümleri çerçevesinde çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğu, malul sayılamayacağına karar verildiği, Adli Tıp Kurumu 2. Üst Kurulundan alınan 25.02.2021 tarihli raporda çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğu, malul sayılamayacağının rapor edildiği, bu raporlar doğrultusunda davanın reddi ve devamında istinaf isteminin reddine dair karar verilmiş ise de, Mahkeme kararı sonrası 28.09.2021 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren Maluliyet Ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği ile 03.08.2013 tarihli ve 28727 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliğinin yürürlükten kaldırıldığı anlaşılmıştır. Yargılama safhasında yürürlüğe giren söz konusu mevzuat kapsamında da değerlendirme yapılması gerektiğinden, Mahkemece 28.09.2021 tarihli Maluliyet ve Çalışma Gücü Kaybı Tespiti İşlemleri Yönetmeliği kapsamında, maluliyetin bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınıp (maluliyetin bulunduğuna karar verilmesi durumunda başlangıcın, Yönetmeliğin yürürlük tarihi olduğu gözetilmek kaydıyla) sonucuna göre karar verilmelidir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2023/7613, K. 2023/9525, T. 11.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2023-7613-e-2023-9525-k-2f49a2d911bf