Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/7482 E. 2024/8630 K. – İş Kazasından

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/345 E., 2023/873 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi SAYISI : 2019/298 E., 2022/1202 K. Taraflar arasındaki iş kazasından tazminat istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110 uncu maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır. Somut olayda davacı vekilinin 236.987,22 TL maddi ve 80.000,00 TL manevi tazminat talep ettiği, ilk derece mahkemesince davacının maddi tazminat ve manevi tazminat isteminin tam kabulü ile 236.987,22 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiği, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından maddi tazminat isteminin kabulüne dair hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla, kabul olunan maddi tazminat isteminin Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 238.730 TL'lik kesinlik sınırı altında kalmakla davacı vekilinin temyiz itirazlarının esasının incelenmesinin mümkün olmaması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin aşağıdaki şekilde reddine karar verilmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, 2. Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine, 3. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.