Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/3002 E. 2023/5864 K. – Rücuan Tazminat

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1705 E., 2022/3159 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 29. İş Mahkemesi SAYISI : 2017/486 E., 2022/89 K. Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı Kurum vekili; Kurum sigortalısının iş kazası sonucunda sürekli iş göremez hale gelmesi nedeniyle oluşan Kurum zararının yasal faiziyle birlikte rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar vekilleri; davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Dava konusu kalmadığından dava konusu hakkında karar verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı Kurum vekili; yapılandırma yasası çerçevesinde ödenen yapılandırma miktarına avukatlık ücreti ile yargılama gideri dahil olmadığından, mahkemece karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi halinde davacı Kurum yararına avukatlık ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi gerektiğini belirterek istinaf kanun yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında rücu davalarının 7326 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma nedeniyle konusuz kalması halinde Kanun ile amaçlanan sonuç elde edildiğine göre Kanun'un 9/13-ç alt bendinde olduğu gibi davalı aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiği ve hakkaniyete uygun olanın da bu olduğu kanaatiyle (Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 08.06.2022 tarih ve 2022/4959 E. 2022/8712 K.sayılı kararı da bu yöndedir); davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılmasına ve Kurum yararına avukatlık ücretine hükmedilmesine yer olmadığına dair İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, davacı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, yapılandırma kanunları çerçevesinde konusu kalmayan davada yargılama giderlerinden sorumluluğa ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 331 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7326 sayılı Kanun kapsamı 3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle 7326 sayılı Kanuna göre yapılandırma yapılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.