Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/2091 E. 2023/2538 K. – Esnaf Bağkur
Konu: Esnaf Bağkur Sigortalılık Tespiti
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2023/2091
- Karar No
- 2023/2538
- Karar Tarihi
- Konu
- Esnaf Bağkur Sigortalılık Tespiti
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/291 E., 2022/2473 K. DAVA TARİHİ : 27.09.2017 HÜKÜM/KARAR : Esastan red İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi SAYISI : 2021/3 E., 2021/313 K.
Taraflar arasındaki esnaf bağkur sigortalılık tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı kurum tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kurum tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının vergi, esnaf sicil ve oda kaydı ile şirket ortaklığı bulunan 01.04.1986 ile 01.01.1987, 14.08.1992 ile 14.12.1992, 22.09.1994 ile 27.08.1997 ve 10.12.1998 ile 04.10. 2000 arası esnaf bağkur sigortalısı olarak tespitini istemiştir.
II. CEVAP Davalı kurum cevap dilekçesinde, davacının fiili olarak bağkur sigortalısı sıfatıyla çalıştığının kurum kayıtlarına eşdeğer belgelerle ispatlanması gerektiğini belirterek; davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; açılan davanın kabulüne davacının; 01.04.1986 ile 01.01.1987 tarihleri arası; 14.08.1992 ile14.12.1992 tarihleri arasında bağkur sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri Davalı kurum istinaf dilekçesinde; mahkemece verilen ilk karara karşı davacının istinaf başvurusunun bulunmadığını, kaldırma kararı sonrası kuruma yazılan müzekkere cevabında Bağ-Kur tescilinin 04.10.2000 olması gerekirken sehven 01.04.1986 yapılmış olduğunun, dolayısıyla 04.10.2000 tarihli girişin geçerli olduğunun belirtildiğini, davacı vekilinin bu kez 01.04.1986 ile 01.01.1987, 14.08.1992 ile 14.12.1992 ile 22.09.1994 ile 27.08.1997 ve 10.12.1998- 04.10.2000 arası tespit talep ettiğini, davacının talebinin talep açıklaması değil, talebin açıkça genişletilmesi olduğunu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı kurum vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde; istinaf yoluna başvuru nedenleri ile aynı gerekçelerle kararın kaldırılması gerektiğini belirtilerek; davanın reddini istemiştir.
C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, esnaf bağkur sigortalılık tespiti istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkârlar ve Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanunu'nun Geçici 18 inci maddesi.
3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kurum temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
15.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
...