Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/14017 E. 2024/359 K.

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/2972 E., 2023/2927 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi SAYISI : 2022/295 E., 2023/188 K. Taraflar arasındaki Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve aylık bağlanması gerektiğinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili, davacının ilk kesinti tarihinden itibaren, 01.05.1997-30.04.2015 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve 01.03.2022 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı Kurum vekili, kurum işlemlerinin yerinde olduğu, davacının tevkifat kesintilerinin olduğu dönemlerde Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabul edildiği belirtilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davanın kısmen kabulüne, davacının 01.05.1997-31.07.1998 ve 01.11.1998-31.12.2003 tarihleri arasında mülga 2926 sayılı Kanun kapsamında zorunlu Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, fazlaya ilişkin süreler yönünden davacının tespit talebinin reddine, davacının sigortalılık hizmetlerinin yaşlılık aylığı bağlanmasına yeterli olduğunun ve kendisine 01.03.2022 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ile hak kazandığı yaşlılık aylıklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi taleplerinin reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili, dosyada yer alan tüm kayıt ve belgeler ile toplanan delilllerden özelllikle dinlenen tanık beyanlarından davacının dava konusu dönemin tamamında kesintisiz olarak tarımsal faaliyette bulunduğu, tüm geçimini tarımsal faaaliyetlerde bulunarak sağladığını belirterek kararı istinaf etmiştir. Davalı Kurum vekili, davacının 18.07.2018 tarihinde satmış olduğu ürünlerden Kurum adına yapılan kesintilere istinaden hizmet almak için müracaatta bulunduğu, ilgili yıla ait tutarın sigortalının hesabına yüklendiği, davacının yeterli prim ödeme gün sayısı bulunmadığından yaşlılık aylığına hak kazanamayacağının bildirildiği, yapılmış olan tevkifat kesintileri doğrultusunda Kurum tarafından yapılan işlemlerin mevzuat hükümlerine uygun olduğu, davanın kısmen kabulünün hatalı olduğu belirtilerek istinaf yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosya kapsamı, delil durumu itibariyle, Denizli 4. İş Mahkemesinin 2022/295 Esas, 2023/188 Karar sayılı kararında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesi bakımından usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durumun bulunmadığı belirtilerek taraf vekillerinin istinaf başvurusunun Hukuk Mahkemeleri Kanununun 353/1-b.1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B.Temyiz Sebepleri Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2926 sayılı Kanun'un 2,5,7,9 uncu maddeleridir. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.