Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/13855 E. 2024/1277 K.

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/3731 E., 2023/2740 K. KARAR : Esastan red İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 19. İş Mahkemesi SAYISI : 2020/141 E., 2022/484 K. Taraflar arasındaki prime esas ücretin tespiti davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir Kararın davalı Kurum ve davalı şirketler vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum ve davalı şirketler vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin, ortakları ... ve ... olan davalılardan ... Spor Malzemeleri Pazarlama ve Dahili Tic. Ltd. Şti. nezdinde 15.04.2009 tarihinden 02.07 2014 tarihine kadar çalıştığını, söz konusu şirkette çoğunluk hisse sahibi ... tarafından bu sefer.... Tic. Ltd. Şti.'nin kurulduğunu ve bu defa müvekkilinin 02.07.2014 tarihinden 23.01.2017 tarihine kadar anılan şirket nezdinde çalıştığını, ancak ücretlerinin eksik gösterildiğini ileri sürerek müvekkilinin iş sözleşmesini feshettiği tarihte net 2.910 TL. maaş aldığını, ayrıca davalı işverenler tarafından dini bayramlarda harçlık da verildiğini, aylık 190 TL. yemek ücretinin ticket kart verilmek suretiyle müvekkiline ödendiğini ileri sürerek, davacı müvekkilinin davalı işverenler nezdindeki tüm çalışması boyunca aldığı gerçek ücreti üzerinden hizmetlerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı şirketler vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının bisiklet satış pazarlama uzmanı olarak çalıştığı iddasının doğru olmayıp, yüksek tahsili olmayan davacının sadece bisiklet satış ve tamir elemanı olduğunu, davacının müvekkilleri tarafından yetiştirildiğini, bu nedenle hiçbir vasfı olmayan davacının 2.910,00 TL net maaş aldığı iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu, davacının son olarak net 1.310,00 TL. maaş almakta iken maaşının Ocak 2017 ayında net 1.420,00TL.’ye çıkarıldığını, davacının senelerdir ödenen primlerle aynı doğrultuda olan ücret bordrolarına imza attığını, bu hususun da davacının iddiasının gerçek dışı olduğunu ortaya koyduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir. 2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; davalı işyeri adına düzenlenmiş durum tespit ve teftiş raporu olmadığını, davacının hangi tarihler arasında ne kadar ücret aldığını ay be ay belirtmesi gerektiğini, davacının asgari ücretten yüksek bir ücretle çalıştığı iddiasının ...200. maddesi gereğince yazılı deliller ile ispatlanması gerektiğini, öncelikle ücret bordrolarının celp edilerek bordrolardaki imzaların davacıya ait olması halinde davanın reddedilmesi gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile gerek şirket hesabından gerekse şirket yetkilisi ve ortağı olan ....'ın hesabından yapılan ödemeler toplamının ücrete ilişkin olduğu, nitekim ücretin ödenmesine dair uygulamanın tanık ...'in anlatımında belirtilen şekilde gerçekleştiği, banka kayıtları, ücret bordroları, tanık anlatımı ile davacının gerçek ücretinin üzerinden bildirim yapılmadığının anlaşıldığı gerekçelerine dayalı olarak davanın kabulüne, davacının 15.04.2009 – 21.01.2017 tarihleri arasında davalı işyerlerinden bildirilen çalışmalarının bildirilen kazançlar dışında ek prim ödeme gün sayısı bildirilmeksizin; 15.04.2009 - 30.04.2009 tarihleri arasında 16 gün günlük 41,784 01.05.2009 - 30.06.2009 tarihleri arasında 60 gün günlük 22,796 01.07.2009 - 30.10.2009 tarihleri arasında 120 gün günlük 25,122 01.11.2009 - 30.11.2009 tarihleri arasında 30 gün günlük 12,561 01.01.2010 - 28.02.2010 tarihleri arasında 60 gün günlük 29,101 01.03.2010 - 30.06.2010 tarihleri arasında 120 gün günlük 43,069 01.07.2010 - 31.07.2010 tarihleri arasında 30 gün günlük 54,989 01.08.2010 - 30.08.2010 tarihleri arasında 30 gün günlük 59,645 01.09.2010 - 30.12.2010 tarihleri arasında 90 gün günlük 54,989 01.01.2011 - 31.01.2011 tarihleri arasında 30 gün günlük 53,965 01.02.2011 - 30.06.2011 tarihleri arasında 150 gün günlük 54,431 01.07.2011 - 31.08.2011 tarihleri arasında 60 gün günlük 65,186 01.09.2011 - 30.10.2011 tarihleri arasında 60 gün günlük 58,202 01.11.2011 - 31.12.2011 tarihleri arasında 60 gün günlük 65,186 01.01.2012 - 30.05.2012 tarihleri arasında 150 gün günlük 63,557 01.06.2012 - 30.06.2012 tarihleri arasında 30 gün günlük 54,244 01.07.2012 - 31.08.2012 tarihleri arasında 60 gün günlük 73,335 01.09.2012 - 31.12.2012 tarihleri arasında 120 gün günlük 61,694 01.01.2013 - 28.02.2013 tarihleri arasında 60 gün günlük 51,248 01.03.2013 - 30.04.2013 tarihleri arasında 60 gün günlük 53,579 01.05.2013 - 30.06.2013 tarihleri arasında 60 gün günlük 58,242 01.07.2013 - 31.12.2013 tarihleri arasında 180 gün günlük 69,898 01.01.2014 - 28.02.2014 tarihleri arasında 60 gün günlük 42,205 01.03.2014 - 30.06.2014 tarihleri arasında 120 gün günlük 69,898 01.07.2014 - 31.12.2014 tarihleri arasında 180 gün günlük 81,555 01.01.2015 - 31.12.2015 tarihleri arasında 360 gün günlük 81,555 01.01.2016 - 31.12.2016 tarihleri arasında 360 gün günlük 72,888 01.01.2017 - 21.01.2017 tarihleri arasında 21 gün günlük 75,681 Daha davalı Kuruma bildirilmesi gerektiğinin tespitine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum ve davalı şirketler vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B.İstinaf Sebepleri 1.Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın hukuka aykırı olduğunu, istinaf kararındaki eksikliklerin giderilmediğini, davacının davasını ispat edemediğini, davacının bizzat imzaladığı bordrolara rağmen verilen kararın hukuka aykırı olduğunu, davacının çalışmaya esas sürelerinin ve ücretinin kuruma bildirildiğini, iddia edilen prime esas ücretin senetle ispat sınırının üzerinde olduğunu, ispat şartlarının gerçekleşmediğini, kurum aleyhine hükmedilen yargılama gideri ile vekalet ücreti açısından verilen kararın hatalı olduğunu ileri sürmüştür. 2.Davalı Şirketler vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve kanuna aykırı olduğunu, hükme esas alınan bilirkişi raporunda firma yetkilisi .... tarafından yapılan ödemelerin maaş ödemeleri olarak kabulünün mümkün olmadığı, eksik inceleme ile karar verildiği, davacının son ücretinin asgari ücret tutarında olduğunu belirterek verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum ve davalı şirketler vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri 1.Davalı Kurum vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir. 2. Davalı şirketler vekili, istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, prime esas ücretin tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 80'nci maddesi hükümleridir. 3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum ve davalı şirketler vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgiliden alınmasına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.