Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/13576 E. 2023/13063 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi SAYISI : 2022/209 E., 2023/306 K. KARAR : Direnme Taraflar arasındaki “Maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Kaman Asliye Hukuk Mahkemesince (İş Mahkemesi sıfatıyla) verilen asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne ilişkin karar davalı ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, mahkemece Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. Direnme kararı davalı ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir. Direnme kararı hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.05.2022 tarih ve 2019/(21)10-62 Esas- 2022/637 Karar sayılı ilamı ile "... mahkemece gerekçeli kararın birleşen davaya ilişkin hüküm sonucu kısmında “davacı ... lehine 66.032,80 TL, davacı ... lehine ise 1.989,96 TL destekten yoksun kalma tazminatının 31.07.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılar ... ve ...'ya ödenmesine, davacı ... yönünden destekten yoksun kalma tazminatı talebinin feragat nedeni ile reddine” kısmının iki defa yazıldığı ancak tefhim edilen hüküm özetinde (kısa kararda) gerekçeli karardan farklı olarak bir kere yazıldığı, yine birinci bozma kararına uyularak verilen ikinci kararın hüküm kısmında yer alan “Davacılar Meliha ve Hakkı lehine bozmadan önce destekten yoksun kalma talepleri de içerisinde olacak şekilde vekalet ücreti takdir edildiğinden yeniden vekalet ücreti takdirine yer olmadığına” ilişkin kısmın direnme kararında yer almadığı bunlardan da başka 2010 yılında verilen ilk kararda asıl ve birleşen davada karar tarihinde geçerli binde 59,4 üzerinden karar ve ilam harcının tahsiline karar verilmiş olup, direnme karar tarihinde yürürlükte bulunan binde 68,31 oranı üzerinden karar ve ilam harcına karar verilmesi gerekirken ilk karar tarih ve numarasına atıf yapılarak harcın kesinleştiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, öte yandan direnme gerekçeli karar başlığında birleşen davaya ilişkin bilgilere yer verilmediği ve asıl dava “16.09.2004” birleşen dava “18.03.2010” tarihinde açılmış olmasına rağmen karar başlığında dava tarihinin “22.12.2017” yazıldığı, bu durumda ortada usulüne uygun bir direnme kararının bulunduğundan söz etmenin mümkün olmadığı, mahkemece yapılması gerekenin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 294 ve 297 nci maddelerine uygun şekilde direnmeye esas karardaki gibi bir hüküm fıkrası oluşturmak ve buna uygun gerekçeli karar yazmak olduğu, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine şimdilik yer olmadığına" gerekçesiyle direnme kararı usul yönünden bozulmuştur. Mahkemece 12.10.2023 tarihli 2022/209 Esas, 2023/306 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 21.Hukuk Dairesi'nin 04.07.2017 tarih ve 2016/16303 Esas ve 2017/5692 Karar sayılı bozma ilamına karşı direnilmesine karar verilmiştir. Direnme kararı davalı ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.05.2022 tarih ve 2019/(21)10-62 Esas- 2022/637 Karar sayılı ilamı ile direnme kararı usul yönünden bozulmuştur. Bu defa Mahkemece Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun bozmasına uyularak verilen direnme kararının temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesi gerektiğine karar verilmiştir. KARAR Açıklanan sebeple; Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.