Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/11308 E. 2023/12646 K. – Rücuan Tazmin

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/140 E., 2023/1584 K. KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 19. İş Mahkemesi SAYISI : 2015/402 E., 2022/208 K. Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı Kurum vekili dava dilekçesinde; sigortalı ... 20.01.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucunda, iş göremezlik durumuna girdiğini bu nedenle adı geçen sigortalıya 13.927,42 TL tutarında ilk peşin değerli gelir bağlandığını, 1.174,32 TL tutarında geçici iş göremezlik ödeneğinin ödendiğini, toplam Kurum zararının 15.101,74 TL olduğunu, Kurum zararından şimdilik 3.020,34 TL nin, gelir onay, ödeme ve sarf tarihinden itibaren davalıdan tahsilini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; ...’in müvekkiline ait işyerinde hiçbir şekilde çalışmadığını, ...’e hiçbir malzeme ve makineye dokunmaması gerektiği söylenmesine rağmen makineyle oynayıp parmağını zedelediğini, kusurun tamamen kendisine ait olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davalı vekili istinaf dilekçesinde; dava devam ederken 7256 sayılı Kanun gereği davalı tarafça 05.11.2022 tarihinde Kuruma başvurularak hesap edilen Kurum alacağının 30.03.2021 tarihinde peşin ödendiğini, Mahkemece bu nedenle dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair kararın verildiğini, ancak vekalet ücreti ve yargılama gideri taleplerinin haksız olduğunu ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 7256 sayılı Kanun kapsamında yapılandırma nedeniyle borcun ödenmesi halinde yerleşik Yargıtay kararları, Daire emsal kararları ışığında yargılama gideri, vekalet ücretine hükmedilemeyeceği anlaşılmakla mahkeme karar ve gerekçesinin yerinde olduğu değerlendirilerek davalının vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı vekili; istinaf dilekçesi ile benzer nedenlerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 7256 sayılı Kanun kapsamında konusuz kalan davada vekalet ücreti verilip verilmeyeceğine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331 nci maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 7256 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi. 3. Değerlendirme 1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2. 7256 sayılı Kanun kapsamında yapılan yapılandırma sonucu işbu davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla, anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin 13 üncü bendi (ç) alt bendinde düzenlenen; "Bu Kanun hükümlerinden yararlanılmak üzere vazgeçilen davalarda verilen kararlar ile hükmedilen yargılama gideri, avukatlık ücreti ve fer’ileri talep edilmez ve bu alacaklar için icra takibi yapılamaz. Vazgeçme tarihinden önce ödenmiş olan yargılama giderleri ve avukatlık ücretleri geri alınmaz." düzenlemesi gereği taraflar lehine ya da aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün tamamen silinmesine ve yerine; "1-Dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Taraflarca yapılan yargılama giderlerinin ve vekalet ücretinin kendi üstlerinde bırakılmasına, Artan gider avansının karar kesinleştiğinde yatıran taraflara HMK m.333 uyarınca iadesine" cümlelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.