Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2013/8402 E. 2013/18487 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :2010/32-2013/66 Dava, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01.04.1983 tarihi olduğunun tespiti ile 01.12.2008 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisi istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili ile davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun geçici 7.maddesi delaletiyle mülga 506 sayılı Yasanın 60 ve Geçici 81. maddeleridir. 25.09.1963 doğumlu olan davacının, 89 gün 1479 sayılı Yasaya tabi çalışmaları ile birlikte tahsis talep tarihi olan 27.11.2008 tarihinde 4352 gün yaşlılık, malullük ve ölüm sigortaları primi ödemiş sigortalılığının bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemenin, davacının ilk tahsis talep tarihinde tahsis şartları bulunmadığı için tahsis talebinin reddine karar verilmesi isabetli ise de; 4759 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişen 506 sayılı Yasanın Geçici 81. maddenin (B) fıkrası gereği, 23.05.2002 tarihinde 19 yıl 1 ay 22 gün sigortalılık süresi bulunan davacının, anılan madde çerçevesinde, yaşlılık aylığı tahsisi için, 25 yıl sigortalılık süresini doldurması, 5150 gün yaşlılık, malullük ve ölüm sigortaları primini ödemiş ve 47 yaşını doldurmuş olması şartlarını ikmal etmesi gerekmekte olup, yaş şartını 25.09.2010 tarihinde ikmal ettiği, ancak 5150 prim gün sayısını ise 15.02.2011 tarihi itibariyle tamamladığı, anılan tarihte ve sonrasında kesintisiz olarak çalışmalarının devam ettiği, 02.08.2011 tarihi itibariyle işten ayrıldığı, dava dilekçesinin Kuruma yapılan tahsis talebinden ayrı bir tahsis talebi niteliğinde bulunduğu, bu hali ile yaş, prim gün sayısı ve işten ayrılma şartının birlikte gerçekleştiği 02.08.2011 tarihini takip eden ay başından itibaren davacıya yaşlılık aylığı tahsisinin gerektiğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ:Hüküm fıkrasının 1. bendinin 3. paragrafının silinerek, yerine, “davacıya tahsis şartlarının oluştuğu 02.08.2011 tarihini takip eden ay başı olan 01.09.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisi gerektiğinin tespitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.