Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2013/10613 E. 2013/25236 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :2011/248-2013/249 Davacı, davalı üniversiteye ait spor salonunda 15.12.2006-13.04.2010 tarihleri arasında çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı, 15.12.2006-13.04.2010 tarihleri arasında davalı üniversiteye ait spor salonunda spor eğitmeni olarak çalıştığını ve bu sürelerin tespitini talep etmiş olup davacının, davalı ... Sağlık Kültür Spor Daire Başkanlığından (sicil: 135693) 01.07.2008 ile 2009 yılı 12. ayı arasında ayda 8 gün olmak üzere bildirilmiş hizmetlerinin bulunduğu, mahkemece de tanık beyanları dikkate alınarak hükmün 1. fıkrasının a bendinde; davacının davalı ... Rektörlüğüne ait olup diğer davalı kurumda 135693.06 nolu dosyada işlem gören işyerinde; 15.12.2006-13.04.2010 döneminde kısmi süreli hizmet akdi kapsamında çalıştığının tespitine, b bendinde ise davacının 15.12.2006-13.04.2010 dönemindeki kısmi süreli çalışmalarının SGK'ya bildirildiği dolayısıyla bu döneme ilişkin çalışmaların tespitinde davacının hukuki yararının bulunmadığına, aldırılan bilirkişi raporuna göre davacının günde 3,5 saat ve ayda 9 gün çalıştığının kabul edilmesi sonucu c bendinde de davacının 01.11.2007-13.04.2010 döneminde 5510 sayılı yasanın 86. maddesi gereğince tespiti gereken prim ödeme gün sayısının 2007/11. ayda 9 gün, 12. ayda 9 gün 2008/1-12. aylar 108 gün, 2009/1-12. aylar 108 gün 2010/1-3. aylar 27 gün 4. ay 4 gün olmak üzere toplam 265 gün olduğunun tespitine, fazla istemin reddine, şeklinde karar verildiği anlaşılmıştır. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun Geçici 7. maddesi uyarınca davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesidir. Anılan Kanunun 6. maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davalar, kamu düzenine ilişkin olduğundan, özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde re’sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalı, 506 sayılı Kanunun 79. maddesine 25.08.1999 tarih, 4447 sayılı yasayla eklenen “Ay içinde bazı işgünlerinde çalıştırılmadığı ve ücret ödenmediği beyan edilen sigortalıların otuz günden az çalıştıklarını açıklayan bilgi ve belgelerin işverence prim bildirgelerine eklenmesi şarttır.” düzenlemesi uyarınca, anılan tarih sonrasına ilişkin eksik bildirimlerin dayanağı belgelerin Kuruma ibraz edilip edilmediği de incelenip, aksine durumda Kurumun eksik bildirim nedeniyle resen tahakkuk işlemi gerçekleştirip gerçekleştirmediği yönü araştırılmalıdır. Somut dosya kapsamında; mahkemenin davacının 01.11.2007-13.04.2010 arasındaki çalışmasının tespiti yerinde olup hukuki yarar yokluğundan reddedilen 15.12.2006-30.10.2007 denetimle kısa vadeli sigorta kollarından bildirim olduğundan reddedilmesi hatalı olmuştur. Zira davacı tüm sigorta kollarından tespit talebinde bulunmuştur. Davacının,17.11.2006-15.11.2007 arası bildirimi olup 15.11.2007-30.06.2008 arası denetimle tespit yapılmıştır. ... Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğunun 21.04.2011 tarihli raporu sonucu 01.07.2008-31.12.2009 arası ek bordro ile denetimle tüm sigorta kollarından ayda 8 gün üzerinden sigortalılık tesbiti yapılmıştır. Mahkemenin hükmün birinci fıkrasının a bendi ile b ve c bendi arasında infazda tereddüt oluşturacak şekilde reddedilen ve kabul edilen tarihlerin aynı tarihler olarak a bendinde;"05.12.2006-13.04.2010 döneminde kısmi süreli hizmet akdi kapsamında çalıştığının" b bedinde ise;"Davacının 15.12.2006-13.04.2010 dönemindeki kısmi süreli çalışmalarının SGK'ya bildirildiği dolayısıyla bu döneme ilişkin çalışmaların tespitinde davacının hukuki yararının bulunmadığına," 15.12.2006-13.04.2010 döneminde kısmi süreli hizmet akdi kapsamında çalıştığının, yazılmak suretiyle tarihlerde çelişki yaratılması isabetsiz olmuştur. Davacının talebi tüm sigorta kollarından olduğu anlaşılmakla tüm çalışmasının buna göre belirlenmesi gerekir. Davacıya, 15.10.2006-14.12.2006 arası çalışması için yapılan ödemeden başlamak üzere 2007, 2008, 2009, 2010 yıllarında ve en son 31.03.2010 tarihine kadar davacının çalışmaları için davalı üniversitenin harcama talimatları ile ödeme belgelerinin bulunduğu ve davacıya ödeme yapıldığı anlaşılmakla, bu belgeler ve tüm dosya kapsamına göre davacının çalışma süresinin belirlenmesi gerekirken, davacının sosyal güvenlik kurumuna bildirilen hizmetlerini de kapsar şekilde davanın kısmen kabulüne kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir. Yapılacak iş; davalı üniversitenin davacıya yaptığı ödemelere, puantaj kayıtlarına ve tüm dosya kapsamına göre davacının çalışma süresi belirlenerek karar verilmesinden ibarettir. O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.