Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2012/9033 E. 2012/15101 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :103-108

Davacı, ilk prim tevkifatını takip eden ay başından prim kesintisi yapılan yıllara göre tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, 01.06.1998-31.12.1999 tarihleri arasındaki süreye yönelik talepler hakkında konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davacının 01.09.1999-31.12.2004 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında tarım Bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hukuki yarar, davanın konusuna ilişkin dava şartlarından olup, davacının dava açmakta hukuken korunmaya değer bir yararının bulunması gerekir. Davada davacının hukuki yararının bulunup bulunmadığı mahkemece resen araştırılacak hususlardandır.

Hal böyle olunca, Mahkemece, Kurumun, davacıyı 29.02.1996 tarihli bildirge ile 01.03.1996-31.08.1999 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul ettiği ve davacının bu sürelere yönelik talebinde hukuki yararının bulunmadığı gözetilerek, bu yöndeki talebin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, “hüküm kurulmasına yer olmadığına” karar verilmiş olması isabetsizdir.

3-Kabule göre de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Yasasının 297. maddesinin 2. fıkrasındaki “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” yönündeki amir hükme aykırı olarak, 01.09.1999-31.12.1999 tarihleri arasındaki döneme yönelik infazda tereddüt oluşturacak şekilde “davacının 01.06.1998 ile 31.12.1999 tarihleri arasındaki süreye ilişkin taleplerinin konusuz kalması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına, geriye kalan taleplerin kabul ile, davacının 01.09.1999 ile 31.12.2004 tarihi arasında 2926 sayılı Kanun kapsamında tarım Bağ-kur sigortalısı olduğunun tespitine” karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin silinerek, yerine, “1-Davacının davasının kısmen kabulü ile 01.09.1999 ile 31.12.2004 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanuna tabi tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine, 01.06.1998 ile 31.08.1999 tarihleri arasındaki süreye yönelik talebinin hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine,” sözcüklerinin yazılmasına, 3. bendin silinerek, yerine, “3-davacı tarafından yapılan 34.90 TL. yargılama giderinden kabul ret oranına göre takdiren 29,00 TL.sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına, hüküm fıkrasına, 4. bentten sonra gelmek üzere “5-Avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 1.200,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı Kuruma verilmesine,” cümlesinin eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.