Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2012/7987 E. 2012/11749 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :470-45

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, mahkemenin, dava tarihindeki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davada, anılan iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum gereğince değerlendirme yapmasında bir isabetsizlik yok ise de; davalının iş kazasında %100 oranında kusurlu bulunmasına göre, Kurumun rücu alacağının, gelirin ve sosyal yardım zammının anılan yasanın 92. maddesi gözetilerek belirlenen ilk peşin sermaye değerini oluşturan 23.670,20 TL. ile sınırlı olup, ilk rücu davasında hüküm altına alınan tutarın mahsubu ile, bakiye 22.119,26 TL.nın hüküm altına alınması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması ve Kurumun harçtan muaf olması nedeni ile dava açılması esnasında alınmayan başvuru harcından davalının sorumlu olduğunun gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkranın 1. bendindeki “20.988,23” rakamlarının silinerek, yerine, “22.119,26” rakamlarının yazılmasına, 2. bendin silinerek, yerine, “2-Hüküm altına alınan tazminat miktarı üzerinden hesaplanan 1313,88 TL. nispi karar ve ilam harcı ile 15.60 TL. başvuru harcının davalıdan alınarak Hazineye irad kaydına” sözcüklerinin yazılmasına, 3. bentteki “106,80” rakamlarının silinerek, yerine, “113,47” rakamlarının yazılmasına, 4. bentteki “2499.00” rakamlarının silinerek, yerine, “2633,11” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi