Yargıtay · 10. Hukuk Dairesi

Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2012/5791 E. 2012/21620 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Hukuk Dairesi
Esas No
2012/5791
Karar No
2012/21620
Karar Tarihi

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :580-829 Dava, davacının davalı işveren nezdinde 10.08.2009 ile 20.03.2010 tarihleri arasında aylık net 700,00 TL ücretle çalışmasının istemine ilişkindir. Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle, davanın kabulüne, davacının davalı işveren yanında 01.09.2009 – 20.03.2010 tarihleri arasında tam gün aylık net 700,00 TL ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir. Hükmün, davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Davanın niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilmesine karşın, ücretin ispatında bu denli bir serbestlik söz konusu değildir.Hukuk Genel Kurulu'nun 2005/21-409 E., 2005/413 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 288. maddesindeki (Hukuk Muhakemeleri Kanununun 200. maddesi) yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret miktarı, yasada düzenlenen sınırları aşıyorsa, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe haiz olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, işçinin imzasının bulunduğu aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle ispatı mümkündür. Yazılı delille ispat, sınırın altında kalan miktar için tanık dinletilebilir. Tespiti istenen miktar sınırı aşıyor olsa bile, varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa, tanık dinletilmesi mümkündür (HMK m. 202). 5510 sayılı Yasa’nın 82. maddesinde prime esas günlük kazançların alt ve üst sınırlarının ne olacağı gösterilmiştir. Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile toplanan delillere göre; davacının, kabule konu dönemde davalı işveren yanında hizmet akdine dayalı şekilde ve sigortalı olarak çalıştığı sabit olup, Mahkemece, kabul edilen süreler yönünden, bir isabetsizlik bulunmayıp, hükmün bu bölümünde bir isabetsizlik yoktur. Ancak, Mahkemece, verilen hükümde, davacının tanıkla ispat sınırının üzerinde olan aylık net 700,00 TL ile ücret ile çalıştığının tespitine; sadece, tanık beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulmuştur. Bu hususta, davacı tarafından sunulabilecek yazılı belgelerin olup olmadığı, buna göre, davacının ücretine ilişkin belgelerin gerçeği yansıtıp yansıtmadığı; davalı işyerinden davacı tarafından imzalanmış ücret bordrosu veya imzalı ücret hesap pusulası olup olmadığının yöntemince araştırılarak, varsa, bu belgelerin davacı tarafından imzalanmış olup, olmadıkları, bu tür belgeler mevcut ise, bu belgelerdeki miktarların kabulü; aksi halde, brüt asgari ücret üzerinden tespitine karar vermek gerekirken, bu hususların üzerinde durulmaksızın hatalı değerlendirme sonucunda, yazılı belgeye dayanmayan bir ücrete hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür. Kabule göre ise; ... kayıtlarında, davalı işveren olarak ... görülmesine ve ... aleyhine hükmedilmesine rağmen, gerekçeli kararda davalı olarak ... gösterilmesi, ve ayrıca, YHGK’nun 28.05.2008 günlü 2008/10-370 Esas, 2008/410 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 326. maddesine (HUMK’nun 417/1) göre, yargılama giderlerinden davada haksız çıkan tarafın sorumlu olduğu ve davanın kısmen reddi nedeniyle davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. O halde, davalı ... avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi

Atıf: Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2012/5791, K. 2012/21620, T. 13.11.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-hukuk-dairesi-2012-5791-e-2012-21620-k-86a672fc866f