Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2012/2481 E. 2012/20357 K.

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi No :458-397

Davacı, 01.04.1997-31.12.1997, 01.06.1999-31.12.1999 ve 01.10.2001-31.12.2005 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, davacının “01.04.1997-01.05.2004 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine” karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca; “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”. Somut olayda; davacı, dava dilekçesinde, açıkça, 01.04.1997-31.12.1997, 01.06.1999-31.12.1999 ve 01.10.2001-31.12.2005 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini talep etmesi karşısında, mahkemece, talep aşılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3-Yargılama giderleri (hüküm tarihinde yürürlükte bulunan) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde sayılarak, (ğ) bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir.

29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.

Eldeki davada; dava dilekçesindeki talebe göre, hüküm altına alınmayan süre yönünden, avukatla temsil edilen davalı Kurum lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekalet ücretine karar verilmesi ve kabul ret oranına göre yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. ve 2. bendinin silinerek yerine “1-Davanın kısmen kabulü ile davacının 01.04.1997-31.12.1997, 01.06.1999-31.12.1999 ve 01.10.2001-01.05.2004 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, 4. bentteki “yargılama masrafı olarak” sözcüklerinin silinerek yerine “kabul ret oranına göre 59.64 TL.sinin” sözcüklerinin yazılmasına, 5. bentten sonra gelmek üzere “6-Avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 1100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalı Kuruma verilmesine,” cümlesinin hüküm fıkrasına eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.