Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2011/6911 E. 2012/11224 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi No :445-144 Davacı Kurum, iş kazası sonucu ölen sigortalı işçinin hak sahiplerine bağlanan gelir ve ödenen cenaze giderinden kaynaklanan kusur farkı alacağının 506 sayılı yasanın 10. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme, yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, davacı Kurum avukatı ile, davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının tüm, davalı işveren avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir. 2-Temyize konu dava, ikinci rücu davası olup, gelir artışına yönelik rücu talebinin reddine, kusur farkına yönelik istemin yazılı şekilde kısmen kabulüne dair mahkeme hükmünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davanın yasal dayanağını oluşturan, 506 sayılı Yasanın 26. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere...” ibaresi, Anayasa Mahkemesi’nin 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas ve 2006/106 sayılı kararıyla, Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş; Anayasa’nın 152 ve 153. maddelerinde öngörülen düzenleme uyarınca, Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması karşısında, kısmen kabulüne karar verilen temyize konu davanın, iptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı 21.03.2007 tarihinden sonra ve 24.06.2009 tarihinde açılmış olduğu nazara alınarak, redde konu tutar üzerinden davalı işveren lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ:Hüküm fıkrasının (3) no’lu bendin son satırının son sözcüğünden sonra gelmek üzere “redde konu tutar üzerinden takdir edilen 919,21 TL vekâlet ücretinin ise davacı Kurumdan alınıp davalı işverene verilmesine” hükmünün eklenmesine ve kısa kararın da bu biçimde düzeltilmesine ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 12.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.