Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2011/5079 E. 2012/8819 K.

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi No :421-231 Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, isin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı, trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalı ...'in hak sahiplerine ve sigortalı ... ve ... 'a yapılan sosyal sigorta yardımlarının, davalılardan tazminine karar verilmesini istemiş olup, davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa'nın 26.maddesidir. 1-Hüküm, davacı Kurum vekili tarafından temyiz itirazlarının incelendiğinde; 21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2009 yılı için 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1.400 TL olarak değiştirmiştir. Somut olayda yerel mahkemece davanın reddine karar verilen 45,01-TL tutarda, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması miktar itibariyle mümkün değildir. Hal böyle olunca, davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinlik nedeniyle REDDİNE; 2-Davalı vekili temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Hüküm, davalı ... Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre , İş Mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerektiği ,davalı vekiline gerekçeli kararın 13.12.2010 tarihinde tebliğ edildiği ancak temyiz dilekçesinin davalı vekil tarafından 28.12.2010 tarihinde ibraz edildiği ve davada 8 günlük temyiz süresinin fazlası ile geçtiği görülmektedir. O halde, 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da gözönünde tutularak 28.12.2010 temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE , 3-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ,ya da, hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında artık ilk peşin değerli gelirlerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gereğine karşın, gelirlerdeki artışları da içerir şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.. Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ:Hüküm fıkrasının ; 1- (1). bendine "kısmen kabulü" cümlesinin eklenmesine, 2- (1). bendinde yer alan " 3.496,42-TL'nin" ibaresinin silinerek, yerine, "... için 71,45-TL'nin" yazılmasına, "583,46-TL'nin" ibaresinin silinerek, yerine, "... için 18.78-TL'nin" yazılmasına, "504,18-TL'nin"ibaresinin silinerek, yerine, "... için 17.48-TL'nin" ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 15.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.