Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2025/910 E. 2025/7101 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2025/910
Karar No
2025/7101
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/4274 E., 2024/4290 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyiz etmeye hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKİ SÜREÇ A. Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. İlk defa tekerrüre esas alınan İzmir 50. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli ve 2019/306 Esas, 2019/202 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün, hükümden sonra 04.02.2025 tarihli ek kararla yargılanmanın yenilenmesi talebinin kabulü iptaline karar verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında birinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmasında zorunluluk bulunduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği sanık hakkındaki İlk Derece Mahkemesi hükmünün tekerrür uygulamasına ilişkin 7 numaralı fıkrasının hükümden çıkartılması ile yerine "Sanığın adli sicil kaydında yer alan Karşıyaka 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2022 tarih ve 2020/699 Esas, 2022/521 Karar sayılı ilamı tekerrüre esas alınarak, 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz

rejimine göre çektirilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliği ile TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2025/910, K. 2025/7101, T. 24.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2025-910-e-2025-7101-k-0b384779b25e