Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2025/9062 E. 2026/5456 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2025/9062
Karar No
2026/5456
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/631 E., 2025/1395 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : 1. Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması 2. Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmeiştir. Sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Kayseri 8. Ağır Ceza Mahkemesince, sanıklar ..., ... ve ...'ın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine, sanık ...'in aynı suçtan beraatine karar verilmiştir. B. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan ve sanıklar ..., ... ve ... yönünden re'sen istinafa tabi olan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Sanık hakkında etkin pişmanlık ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 3. Hükmün gerekçesiz olduğuna, 4. Sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması talebine, İlişkindir. B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, İlişkindir. C. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. İletişim tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna, 4. Eksik inceleme yapıldığına, 5. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 6. Sanık hakkında etkin pişmanlık ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 7. Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmaması gerektiğine, İlişkindir. D. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; vekalet ücreti talebine, ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun sübutuna ve vasfına, sanıklar hakkında etkin pişmanlık ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasına, sanık ... hakkında ikinci kez tekerrür hükmünün uygulanmasına, delillerin hukuka uygun toplandığına, incelemenin eksiksiz yapıldığına, iletişim tespiti ve dinlenmesine ilişkin kararlarda hukuka aykırılık bulunmadığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükmün gerekçesinin 5271 sayılı CMK'nın aradığı şartları taşıdığı anlaşılmakla, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamına göre, vekalet ücreti ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer verilen; “Beraat eden ve vekil veya müdafii ile temsil edilen sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir. Bu hüküm, sanığın 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen müdafii bulunması durumunda kovuşturma için Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini müdafii ile temsil ettiren sanık yararına vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin, Hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümler yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık ... ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-h maddesi gereği hükme, "Sanık kendisini 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen zorunlu müdafii ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. Kısmının II. Bölümü gereğince kovuşturma için ödenmesi gereken 48.000,00 TL maktu vekalet ücretinden, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife uyarınca ödenen ücretin mahsubu ile bakiye kalan vekalet ücretinin Hazine'den alınıp sanığa verilmesine," ibaresinin eklenmesi, suretiyle, Kayseri 8. Ağır Ceza Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2025/9062, K. 2026/5456, T. 21.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2025-9062-e-2026-5456-k-d8e2cc37e1b1