Yargıtay · 10. Ceza Dairesi

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2025/6571 E. 2026/2661 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
10. Ceza Dairesi
Esas No
2025/6571
Karar No
2026/2661
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2550 E., 2024/1813 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Eksik inceleme yapıldığına, 3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı olarak karar verildiğine, 4. Savunma hakkının kısıtlandığına, 5. İkinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığına, İlişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin hukuka uygun olarak uygulandığı, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında gerekli olan araştırmaların yapıldığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. 04.06.2025 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile 5275 sayılı Kanun'un 108. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, hükmün tekerrüre ilişkin paragrafında "koşullu salıverilme hükümlerinden yararlandırılmamasına" ibaresine yer verilmemesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, Hükmün tekerrüre ilişkin paragrafından" koşullu salıverilme hükümlerinden yararlandırılmamasına" ibaresinin çıkartılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 10. Ceza Dairesi, E. 2025/6571, K. 2026/2661, T. 04.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-10-ceza-dairesi-2025-6571-e-2026-2661-k-96ca0f2f0256