Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/20105 E. 2024/410 K.

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2023/395 E., 2023/410 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2011 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Mersin 1. Çocuk Mahkemesinin, 25.02.2014 tarihli ve 2014/5 Esas, 2014/121 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.800,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir. C. Mersin 1. Çocuk Mahkemesinin, 25.02.2014 tarihli ve 2014/5 Esas, 2014/121 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 13.02.2017 tarihli ve 2015/6968 Esas, 2017/1021 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca araştırma yapılmaması sebebi ile bozma kararı verilmiştir. D. Bozma sonrası yapılan yargılamada Mersin 1. Çocuk Mahkemesinin, 02.11.2017 tarihli ve 2017/104 Esas, 2017/339 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.800,00 TL adli para cezasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. E. Sanığın 19.05.2020 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçu sebebi ile Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.03.2021 tarihli ve 2020/314 Esas, 2021/73 Karar sayılı kararının ihbarı ile dosya yeniden ele alınarak Mersin 1. Çocuk Mahkemesinin, 15.09.2023 tarihli ve 2023/395 Esas, 2023/410 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 4.800,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği özetle; verilen hapis cezasının para cezasına çevrilmiş olup verilen cezanın ertelenmesine veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesine, sanığın suçu işlediğinin somut olarak ispatlanamadığına ilişkindir. III. GEREKÇE A. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen bozma öncesi mahkûmiyet hükmünün verildiği 25.02.2014 tarihinden, bozma sonrası mahkûmiyet hükmünün verildiği 15.09.2023 tarihine kadar hükmün açıklanmasının kesinleştiği 21.11.2017 tarihi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğindeki eylemin gerçekleştiği tarih olan 19.05.2020 tarihi arasındaki duran süreler de eklendikten sonra 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 1. Çocuk Mahkemesinin, 15.09.2023 tarihli ve 2023/395 Esas, 2023/410 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.