Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/16462 E. 2025/1253 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/25 E., 2019/677 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 10.09.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 28.07.2023 tarihli ve 2023/13024 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve 2023/91397 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve 2023/91397 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, sanığın aynı suçtan mahkûmiyetine ilişkin Diyarbakır 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2018 tarihli ve 2017/1190 esas, 2018/459 sayılı kararının, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 26.09.2019 tarihli ve 2018/3885 esas, 2019/1525 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşılmakla, Somut olayda, iş bu incelemeye konu Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/25 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 13.04.2017, iddianame düzenleme tarihinin ise 08.01.2018 olduğu, Diyarbakır 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/1190 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 20.01.2017, iddianame düzenleme tarihinin ise 26.10.2017 olduğu, her iki suçun da 08.01.2018 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukukî kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu, bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiğinin anlaşıldığı, Diyarbakır 13. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmünün karar tarihinin daha önce olduğu gözetildiğinde, kararın kesinleşmesi beklenilerek anılan kararın kesinleşmesini takiben, 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra kesinleşen kararda verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/25 Esas ve 2019/677 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde; 1. Şüpheli hakkında, 13.04.2017 tarihli kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 08.01.2018 tarihli ve 2018/904

Soruşturma, 2018/322 Esas, 2018/288 sayılı iddianamesi ile Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesine, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi uyarınca doğrudan kamu davası açıldığı,

2. Yapılan yargılama sonucunda, Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 12.06.2019 tarihli ve 2018/25 Esas, 2019/677 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

B. Diyarbakır 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/1190 Esas ve 2018/459 Karar sayılı dosyasının incelenmesinde;

1. Şüpheli hakkında 20.01.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2017 tarihli ve 2017/45653 Soruşturma, 2017/13760 Esas, 2017/8200 sayılı iddianamesi ile Diyarbakır 13. Asliye Ceza Mahkemesine doğrudan kamu davası açıldığı,

2. Diyarbakır 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2018 tarihli ve 2017/1190 Esas, 2018/459 Karar sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 191/ ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın istinaf kanun yoluna başvurduğu,

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2018/3885 Esas, 2019/1525 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kararın 26.09.2019 tarihinde kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

C. Dosyalar kapsamına göre;

İnceleme konusu kararda suç tarihinin 13.04.2017, iddianame tarihinin 08.01.2018 olduğu, Diyarbakır 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/1190 Esas sayılı dosyasında, suç tarihinin 20.01.2017, iddianame tarihinin ise 26.10.2017 olduğu, her iki suçun da 26.10.2017 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği, eylemler arasında hukukî kesinti olmadığı, her iki dosyada da sanığın üzerine

atılı eylemlerin aynı nitelikte olduğu dikkate alınarak, eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra kesinleşen Diyarbakır 13. Asiye Ceza Mahkemesinin kararı ile verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği, Diyarbakır 13. Asliye Ceza Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmünün karar tarihinin daha önce olduğu gözetildiğinde, Mahkemesince, kararın verildiği 12.06.2019 tarihinde Diyarbakır 13. Asliye Ceza Mahkemesi kararının henüz kesinleşmemiş olduğu anlaşılmakla, kararın kesinleşmesi beklenilerek anılan kararın kesinleşmesini takiben, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra kesinleşen kararda verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Küçükçekmece 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2019 tarihli ve 2018/25 Esas, 2019/677 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-b. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.