Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/13477 E. 2024/24909 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 19.09.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 202/27609 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61946 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61946 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda, atılı suçun 18.04.2021 tarihinde işlendiği, tekerrüre esas alınan Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2020 tarihli ve 2020/232 Esas, 2020/252 sayılı kararının ise Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25.05.2021 tarihli ve 2021/1917 Esas, 2021/10409 karar sayılı ilamı ile bozularak yeniden karar verilmek sureti ile sanık hakkında 360,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi sonucu kesinleştiği, Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 19.02.2018 tarihli ve 2018/1538 Esas, 2018/1344 Karar sayılı ilamında; ''...Tekerrüre esas alınan Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/299 Esas, 2008/251 Karar sayılı ilamının kanun yararına bozma incelemesi üzerine Dairemizin 08.03.2017 tarih, 2017/1221 Esas ve 2017/1722 Karar sayılı kararıyla bozularak yeniden karar verilip kesinleşme tarihinin bu tarih haline getirildiği ve kesinleşme tarihi itibariyle bu hükmün tekerrüre esas alınamayacak olması, yasaya aykırı...bozulmasına'' şeklinde belirtildiği üzere, anılan ilamın kesinleşme tarihi itibariyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında başka tekerrüre esas mahkumiyeti de bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanma imkanı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. A. Şüpheli hakkında, 18.04.2021 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 25.08.2021 tarihli ve 2021/25341 soruşturma, 2021/1016 sayılı 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği,17.09.2021 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edildiği, 11.10.2021 tarihinde tedbirin infazı için Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, B. Samsun Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 12.10.2021 tarihli ve sayılı çağrı yazısının şüpheliye 11.11.2021 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin müdürlüğe başvurmaması üzerine şüphelinin uyarılmasına karar verildiği, 08.12.2021 tarihli uyarı yazısının 25.12.2021 tarihinde tebliğ edildiği, uyarı üzerine on gün içinde müdürlüğe başvurmaması nedeniyle dosyanın kapatılmasına karar verildiği, şüphelinin yükümlülüklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi nedeniyle erteleme kararının kaldırılarak Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2022 tarihli ve 2021/25341 Soruşturma, 2022/1816 Esas, 2022/1408 Karar sayılı iddianamesi ile Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, C. Şüpheli hakkında, 28.12.2021 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, eylemin kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlâli niteliğinden olduğundan bahisle Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2022 tarihli ve Soruşturma, 2022/4361 Esas, 2022/3383 sayılı iddianamesi ile Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/315 Esas sayılı dosyasına birleştirme talepli olarak kamu davası açıldığı, açılan kamu davasının Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2022/627 Esas, 2022/501 Karar sayılı kararıyla mahkemenin 2022/315 Esas sayılı dosyasına birleştirilmesine karar verildiği, D. Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 09.09.2022 tarihli ve 2022/315 Esas, 2022/1021 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 191/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, kararın, istinaf edilmeksizin 19.09.2022 tarihinde kesinleştiği Anlaşılmıştır. E. 5237 sayılı TCK'nın 58/1. maddesinde yer alan "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme dikkate alındığında; tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için önceki hükmün kesinleşmesi ve ikinci suçun ilk hükmün kesinleşmesinden sonra işlenmesi gerektiği, Somut olayda tekerrüre esas alınan sanığın 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2020 tarihli ve 2020/232 Esas, 2020/252 Karar sayılı kararının Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 25.05.2021 tarihli ve 2021/1917 Esas, 2021/10409 Karar sayılı ilâmı ile bozularak yeniden karar verilmek sureti ile sanık hakkında 360,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi sonucu kesinleştiği, incelemeye konu dosyada suç tarihinin ise 18.04.2021 olduğu, Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.06.2020 tarihli kararının kesinleşme tarihi itibariyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınabilecek nitelikte bir ilâmın da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür. 5271 sayılı CMK'nın 309/4. maddesinin (d) bendi; "Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder." şeklinde düzenlenmiş olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görülmekle 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. A. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, B. Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2022 tarihli ve 2022/315 Esas, 2022/1021 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; Hüküm fıkrasının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin 6. paragrafının karardan çıkarılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 309/4-b. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.