Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/4238 E. 2026/10823 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/4238
- Karar No
- 2026/10823
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1948 E., 2019/1218 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün düzeltilerek onanması
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatine karar verilmiştir.
B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, mahkûmiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli, kesin, somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 4. Sanığın askerliğe elverişsiz raporu olduğuna ve bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında hakkında rapor alınmasını talep ettiğine,
İlişkindir. III. GEREKÇE Sanık müdafiinin yasal süresinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; sanık hakkında tekerrüre hükme esas alınan Konya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2024/832 Esas, 2015/1030 Karar sayılı hükmün uzlaşmaya tabi olduğu, mahkemesince verilen 08.02.2019 tarihli ek karar ile uzlaşma sağlanamadığından hükmün aynen infazına karar verildiği anlaşılmıştır. Sanığın adli sicil kaydında yer alan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/43 Esas, 2015/697 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, tekerrüre esas alınan hükümden daha ağır cezaya hükmedilmediği belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz süresinden sonra dosyaya sunmuş olduğu dilekçesinde askerliğe elverişsiz olduğuna dair raporda anti sosyal kişilik bozukluğu olduğunu ve 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai sorumluluğunun araştırılması gerektiğini ileri sürmüş ise de aşamalarda akıl hastalığının varlığına ilişkin ifadenin yer almaması, Mahkemenin bu hususta harici gözlemlerinin olmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde bu husustaki talebinin yerinde olmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,08.09.2026 tarihinde karar verildi.