Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/11822 E. 2024/22125 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 4. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna, 6. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna ve sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosya kapsamından delillerin hukuka uygun olarak toplandığı ve arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına aykırı davranıldığı, C. Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve "ikinci kez" tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesince 21.11.2017 tarihli ve 2017/311 Esas, 2017/366 Karar sayılı kararı ile "parada sahtecilik" suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin 20.09.2018 kesinleşme tarihli ilamı içerisinde, Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesince 12.04.2011 tarihli ve 2011/40 Esas, 2011/70 Karar sayılı kararı ile "konut dokunulmazlığını ihlal etme" suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamın, 18.01.2019 tarihli ek karar ile, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca uzlaşma nedeniyle davanın düşürülmesine karar verildiği, dolayısıyla sanık hakkında temyize konu dosyada tekerrüre esas alınan ilam nedeniyle "ikinci kez" tekerrür koşullarının oluşmadığı, "ikinci kez" tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamın da bulunmadığı dikkate alınarak, sanığın adli sicil kaydında yer alan Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesince 21.11.2017 tarihli ve 2017/311 Esas, 2017/366 Karar sayılı kararı ile "parada sahtecilik" suçundan verilen ve 20.09.2018 tarihinde kesinleşen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin ilamın, "birinci kez" tekerrür oluşturduğunun gözetilmemesi, Hukuka aykırılık olarak değerlendirilmiş; bu iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün, A. Hüküm fıkralarının, adli para cezasının tahsiline ilişkin paragrafına "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtarına," ibaresinin eklenmesi, B. Mahkûmiyet hükmü kurulan bölümünde tekerrür hükmünün uygulanmasına ilişkin 8. paragrafındaki "(2. Kez Tekerrür" )" ibarelerinin çıkarılması, yerine "birinci kez mükerrir olduğu" ibaresinin yazılması, Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.