Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/11562 E. 2026/11589 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/11562
- Karar No
- 2026/11589
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi EK KARAR TARİHİ : 25.05.2022 SAYISI : 2022/807 E., 2022/1209 K. SUÇLAR : 1. Uyuşturucu madde ticareti yapma
Sanık müdafii tarafından yapılan yapılan temyiz başvurusunun ön incelemesi neticesinde; sanık hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı; "2313 sayılı Kanuna aykırılık" suçundan verilen hüküm yönünden ise, kesin olarak verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik olarak temyiz yasa yolunun kapalı olduğu tespit edilmiştir.
I. HUKUKİ SÜREÇ A. Salihli Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma ve 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir. B. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. C. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen ek kararı ile "2313 sayılı Kanun'a aykırılık" suçundan verilen hükmün temyiz yasa yoluna tabi olmadığı gerekçesiyle, temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, 2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, 3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir. III. GEREKÇE A. 2313 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile CMK'nın 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
B. Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfı ile sübutuna ve delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. IV. KARAR A. 2313 Sayılı Kanun'a Aykırılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/807 Esas, 2022/1209 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, CMK'nın 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN
ONANMASINA, B. Uyuşturucu Madde Ticareti Yapma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Salihli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2026 tarihinde karar verildi.