Yargıtay · 10. Ceza Dairesi
Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/10901 E. 2024/12 K. – Kenevir Ekme
Konu: Kenevir Ekme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 10. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/10901
- Karar No
- 2024/12
- Karar Tarihi
- Konu
- Kenevir Ekme
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/226 E., 2022/84 K. SUÇ : Kenevir ekme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Bozdoğan Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.09.2011 tarihli ve 2011/322 Esas, 2011/653 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un (2313 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin beşinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2015 tarihli ve 2011/124 Esas, 2015/112 Karar sayılı kararı ile, sanığın kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin son fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ile üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. C. Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2015 tarihli ve 2011/124 Esas, 2015/112 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 18.03.2021 tarihli ve 2020/9220 Esas, 2021/3687 Karar sayılı kararı ile; "... Yapılan arama üzerine dikili olarak ele geçirilen farklı boylardaki kenevirlerden olgunlaştıklarında elde edilecek esrar miktarı ile dosya içerisindeki diğer bilgi ve belgelere göre, sanık ...’ın eyleminin esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu oluşturup oluşturmadığı, sanık ... yönünden de yalan tanıklık suçuna ilişkin olarak iki suç arasındaki bağlantı nedeniyle delilleri tartışma ve değerlendirme görevi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla 2313 sayılı Kanunun 23. maddesinde yapılan değişiklikten sonra suç tarihine göre lehe aleyhe yasa tartışması yapılarak uygulanacak yasanın belirlenmesi hususlarının, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması,..." Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. D. Bozdoğan Asliye Ceza Mahkemesinin 10.06.2021 tarihli ve 2021/231 Esas, 2021/289 Karar sayılı kararı ile atılı suça bakma görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilerek dosya yetkili ve görevli olduğu belirtilen Nazilli Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir. E. Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2022 tarihli ve 2021/226 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kenevir ekme suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesi ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Ele geçirilen kenevir bitkilerinden ne kadar esrar elde edilebileceğine dair rapor alınmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 15.07.2011 günü ismini vermek istemeyen erkek şahsın jandarma komutanlığını telefonla arayarak, sanığın tanık Hurşit'den kiraladığı tarlada kenevir ekimi yaptığı yönünde ihbarda bulunması üzerine, yazılı arama kararına istinaden Yazıkent köyü Kızılçakır mevkiinde bulunan tarlada yapılan aramada, ekili mısır bitkilerinin aralarında kişisel kullanım sınırının çok üzerinde ekili vaziyette kenevir bitkisi ele geçirilen olayda, sanığın eylemine uyan 2313 sayılı Yasanın 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca cezalandırılmasına, sanığın mahkemeye saygılı tutumu göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca cezasında 1/6 oranında indirim yapılmasına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve dosya kapsamına göre yargılamanın sonucuna etki edecek nitelikte bir eksiklik olmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.04.2022 tarihli ve 2021/226 Esas, 2022/84 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi.