Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2020/14985 E. 2025/10066 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/638 E., 2020/292 K. SUÇ : Uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanma HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin kararını kaldırarak mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanma suçundan düşme kararı verilmiştir. B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanığın tekerrüre esas alınan Denizli 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2016 karar ve kesinleşme, 2015/713 Esas, 2016/463 Karar sayılı kararı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla tekerrüre esas alınabilecek ise de sonradan 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren ve temyiz incelemesi aşamasında yürürlükte olan 7242 sayılı Kanun'un 17. maddesi ile CMK'nın 272/3. maddesine eklenen ''kesin adli para cezaları tekerrüre esas olmaz'' maddesi gereğince 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümleri maddi hukuka ilişkin sonuçlar da doğurduğundan sanığın karar tarihi itibari ile adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas alınacak ilam da bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün sanık hakkındaki tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından '' sanık hakkında hükmolunan cezanın 58/6-7 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,'' cümlesinin çıkarılması Suretiyle, Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,15.10.2025 tarihinde karar verildi.